bəlkə? bilmək olmaz'
Səlim"Necə yəni? Ayana hiss etdiklərini boynuna alırsan? '
Anar"Səlim; üstümə gəlmə...Hə; onu sevirəm özünədə demişəm'
Səlim"Axır ki,düz yolu tapdın...Bəs o nə dedi ?"
Anar'Nə deməlidi?Heç nə demədi..Onsuz məni sevməyini ondan gözləmirəm,Ayanı çox incitmişəm Səlim'
Səlim"Çalış özünü əhv etdir; onu bir daha üzmə"
Kənan evin ortasında get-gəl edib çıxış yolu axtarırdı..Toyun başlamasına 2 saat qalsada əlindən bir şey gəlmirdi...Çarə
sizlik onu məhv edirdi..Telefonuna naməlum nömrədən zəng gəldiyini görüb təəccüblə telefonu açır.
"Qapının önünə qoyulan qutuya bax...Əlini cəld tut"
Kənan heç nə anlamamış tərzdə telefona baxıb qapıya doğru yönəlir.Döşəməyə qoyulan qara qutu onu qorxutsada əlinə alaraq qabını yavaşca açır. İçindən çıxan sənədləri oxuduqda gözündən od püskürûrdü sanki...Anarın hesaba yatırdığı külli miqdarda pul, Ayanın bankdan aldığı rədd cavabı və Samirənin xəstəlik kağızı..Hər şey qorxu filmlərindəki hadisələri xatırladırdı..B
eynindəki sual boşluqlarını doldurmağa çalışırdı...Ayanın bankdan o qədər pul çəkə bilməyəcəyini bilirdi ancaq başqa yola baş vurduğuna heç vaxt inanmaq istəmirdi..İndi daşlar yerinə otururdu, Anar Ayana yardım etmişdi...Ancaq niyə? Anasının xəstəliyinin bununla nə aidiyyəti var idi?Sondra qutunun içindən çıxan kiçik not onu gerçəklərlə üzləşdirmişdi..
"Bilirəm ağlındakı sullara cavab tapmaq istəyirsən. Bunu bil ki,Ayan Anarla məcburiyyət qarşısında evlənir..Ona mane ol'
Kənan tok vurmuş kimi yerindən sıçrayıb qaçaraq evdən çıxır.Gülşənin ona işlə bağlı bağışladığı maşìna minərək yola çıxır.Yol boyu Ayana zəng etsədə cavab verən yox idi..Sonda Ayan telefonu açaraq"alo"demişdi.
Kənan"Ayan? hardasan? "
Ayan"Evdəyəm; hazırlanırdım ona görə gec açdım.Nə olub?Gəlirsən toya? "
Kənan"Ayan, mən sizin evin yaxınlığındayam..Vacib bir şey danışmalıyam sənlə, xahiş edirəm heç kimə xəbər etmədən həyətin arxasına gəl"
Ayan'Yaxşı amma"deməyə macal tapmamış qarşı tərərin adboy səsiylə telefonu