maraqlı rəqəmlər var. Mahirə 1996-cı il, iyul ayının 25-də itgin düşür. Bir ay sonra siz evlənirsiniz. Siz evlənəndən sonra, Nəriman bağda səslər eşitməyə başlayır və qorxur. 1997-ci ilin may ayında Nigar dünyaya gəlir. Təxminən bu vaxtlarda, daha dəqiq desək, iyun ayında, yoldaşınız həyətdə ilk dəfə Mahirənin ruhunu görür.

- Siz artıq Mahirənin ruhuna inanırsınız?

- Xahiş edirəm, hələ ki, mənə sual verməyin. – deyib ayağa qalxdım – Deməli, belə… Bir ay sonra isə, Nəriman o varlığı evdə görür və qorxudan huşunu itirir. Daha sonra o, müalicə alır, ancaq sağalmır. Nəhayət, MirHəmidin qəbuluna yazılırsız və o, bir gün sizdən ölüm qoxusu gəldiyini iddia edir və iki gün sonra, 1998-ci ilin iyul ayının 23-ü qızınız Nigar vəfat edir. Düz bir il sonra isə, yəni 1999-cu il iyul ayının 23-də də, həyat yoldaşınız bənzər şəkildə dünyasını dəyişir. Bütün bunlar axı, nə deməkdir?!

- Mən sizə lap əvvəldən deyirəm ki, burada başqa izlər axtarıb, yolu azmaq lazım deyil.

- Yaxşı, tutaq ki, sizlə razılaşdım. – yenidən divanda əyləşdim – Bəs, sizin konkret fikriniz nədir?

- Bu ölümlərə bais olan Mahirədir. – qadın qəti şəkildə dedi – Ya özüdür, ya da ruhudur. Mən buna əminəm.

- Bu əminlik sizdə haradandır? – Minarə xanımın uşaq fikirlərini dinləmək ürəyimcə olmasa da, davam etməyi məsləhət bildim – Bəlkə çəhrayı zolaqlı məxluq Nərimanın gözünə görünürmüş?

- Xeyr, onu mən də görə bilərdim, amma o, gecələr peyda olurmuş. Mən həmişə tez və ağır yatıram. Nərimanın isə, yuxu problemi vardı. O, hamı yatandan sonra, gecə lampasını yandıraraq uzun müddət ya kitab oxuyar, ya da işi ilə əlaqədar nə isə yazıb-pozardı.

- Çox istərdim ki, sizə inanım, amma alınmır. Sanki qarşımı nə isə kəsir. – təəssüflə qadına baxdım – Bu qədər ağır cinayətləri bir ruhun etdiyini düşünmək, sadəcə gülməlidir.

- Bəs, onda bunu necə izah edək? Bu qətlləri ancaq Mahirə edə bilərdi. O isə ölüb…

- Axı, onun öldüyü rəsmən təsdiqini tapmayıb…

- Bəs, meşəbəyinin tapdığı?! Bu təsdiq