ı Laləni də özü ilə gətirmişdi.

- Kimdir bu Minarə xanım? Mən onu tanıyıram?

- Deməzdim… – anam ayağa qalxıb, fincanı əlinə aldı – Dedi­yinə görə, T. kəndində yaşayır.

- Hə, onda tanımaram. – dərhal razılaşdım – O, deyəsən ağ­lamışdı?! Səsi titrəyirdi?!

- Yazıq ağlamasın, neyləsin?! Gecələr çox qorxulu yuxular görür. Əsəbləri tamamilə pozulub. Danışdığı əhvalat da o qədər vahi­məli idi ki, az qala mən də ağlayacaqdım. Çox qorxmuşdum.

- Bəlkə sən də məni qorxudasan? – deyə, anamdan dolayı yol­la eşitdiklərini danışmasını xahiş etdim.

Elmira xanım yenidən mənimlə üzbəüz oturdu.

- Minarə xanım iki il ərzində həm həyat yoldaşını, həm də bir yaşlı qızını faciəli şəkildə itirib. Maraqlısı isə, qızı Nigarla, yoldaşı Nərimanın ölüm şəraitləri arasındakı bənzərliyin olması­dır. Onların hər ikisi eyni şəkildə ölüb. Sadəcə gecəni yataraq, sə­hərə sağ çıxmayıblar… Qadın bu səhnələri mənə təsvir edəndə, dəh­şətli bir həyəcan keçirirdi.

- Bəs Nərimanın birinci həyat yoldaşı haradadır?

- Sən nəcə bildin ki, o iki dəfə ailə qurub?

- Axı sən bayaq dedin ki, Lalə Minarənin ögey qızıdır?! – ana­mın sifətindəki təəccüb cizgiləri bir anda yox oldu – Yoxsa səhv eşitmişəm?

- Yox, yox, səhv eşitməmisən. – Elmira xanım əlini saçına çəkdi – Doğrudan da bunu bayaq sənə demişdim. Bu əhvalatdan sonra, mən də səni kimi bir az fikirliyəm. – o, köksünü ötürüb, on-on beş saniyə ara verdi – Nərimanın birinci həyat yoldaşı, yəni Lalənin doğma anası Mahirə adlı qadın dörd il bundan qabaq itkin düşüb. Nəriman qəzetlərə elan verib, onu hər yerdə axtarıblar, ancaq gördüm-bildim deyən olmayıb. Nəhayət, meşəbəyi Salman adlı bir kişi, meşənin dərinliyidəki dərənin yaxın ucunda bitən kolun üzərində ilişib qalmış çəhrayı zolaqları olan qadın paltarının bir hissəsini tapıb, kəndə gətirib. Nəriman dörd-beş nəfərin şahidliyi ilə, qızı Lalənin doğum günündə çəkilmiş bir fotoşəkli göstərərək, bu paltarın məhz həyat yoldaşı Mahirəyə aid olduğunu sübut edir. Daha sonra meşədə bir