saxlayıb mənə baxdı – Kim lazımdır?

- Sənubər xanım burada yaşayır?

- Bəli.

- Evdədir?

- Yox.

- Gec gələr?

- Sabah səhər gələcək. Gecə növbəsindədir. Siz kimsiniz ki?

“Lənət şeytana, bu nə uğursuzluqdur?! Niyə axı həmişə nə isə qarşımı kəsməyə müvəffəq olur?! İndi mən, bu cılız qızdan nə öyrənə bilərəm ki?!” – deyə təəssüflə düşündüm.

- Mən, cinayət işləri üzrə ekspertəm. – əlacsız şəkildə bir qədər qapıya yaxınlaşdım – Mütləq Sənubər xanımla danışmalıyam.

- Başa düşmədim, – qız bir qədər çəkindi – sizin mənim anamla nə işiniz ola bilər ki?

- Yox, qorxmayın xanım. Ananızla əlaqəli olan bir iş deyil. Sadəcə bəzi suallarım var idi.

- Axı, nə ilə bağlı?! Mən də sizdən, elə onu soruşuram…

- Qonşunuz… – bir qədər susub, asta səslə əlavə etdim – Daha doğrusu, keçmiş qonşunuz Mahirə ilə bağlı…

- Mahirə bacı haqqında? – qız təəccüblə gözlərini mənə zillədi – Nə olub ki?

- Siz onun başına gələnlərdən bixəbərsiniz?

- Yox, hər şeyi bilirəm. O vaxt onun axtarışı zamanı, bizdən də ifadə almışdılar…

- Bəs, onda niyə bu qədər təəccübləndiniz?

- Axı, biz bildiyimizə görə Mahirə bacı ölüb…

- Bu söhbəti davam etməyimiz üçün, bura o qədər də münasib yer deyil.

- Bilirəm, – qız narahat oldu – amma inciməyin. Sizi evə dəvət edə bilmərəm.

- Anladım. Yəqin təksiniz.

- Bəli…

- Təəssüf… Çox istərdim ki, ananızla danışım.

- Onda sabah gəlin. Anam evdə olacaq.

- Mənim çox az vaxtım var. Bu gün qayıtmalıyam.

- Əslində mən də sizə kömək edə bilərəm. – o, sevincək halda ilk dəfə qapını üzümə tam şəkildə açdı – Bu küçənin sağ tərəfindən avtomobil yoluna tərəf gedin, qarşınıza yanacaqdoldur­ma məntəqəsi çıxacaq. Onun yanında gözləyin, mən də gəlirəm.

Qız bunu söyləyib, qapını örtdü. Mən isə üzümü çevirərkən, onun qaçaraq evə girməsini aydınca eşitdim. Yanacaqdoldurma məntəqəsi həmin ünvandan on beş dəqiqəlik məsafədə idi. Yarım saat vaxt itirdikdən sonra, nəhayət, qızın əks tərəfdəki aptekin qarşısından məni əl