ı eşitməmək üçün, sirrimi özümdə saxladım, amma Mahirə tapılmadı. İndi isə sən deyirsən ki, o, sağ ola bilər. Ona görə də, ikinci dəfə bu səhvi təkrarlamaq istəmirəm.

- Bayaq bir söz işlətdiniz: “O, əxlaqsız qadın deyildi”… Bunun məsələyə aidiyyatı var?

- Sonuncu dəfə Lalə ilə birlikdə bizə gəlmişdi. – Zivər xala aramla danışırdı – Gəldi, məni qucaqladı… Nərimanla dalaşmışdılar. Deyəsən, kişi də onu vurmuşdu. Yazıq qız için-için ağlayırdı… Bilmirdim nə edim. Mahirəni çox sevsəm də, Nərimana da haqq qazandırırdım. Əgər bir kişi qadınından şübhələndisə, onun əl-qolunu bağlamaq çox çətin olur.

- Belə başa düşdüm ki, – həmsöhbətimi qabaqladım – Mahirə Nərimanı başqa birisi ilə aldadırmış…

- Hə, – Zivər xala ehtiyatla dedi – evlərindəki söz-söhbətin, dava-dalaşın səbəbi bu idi.

- Anladım. – deyib, bir az ara verdim – Bəs, niyə siz Nərimana haqq qazandırırdınız? Axı, Mahirəni doğma qızınızdan da çox istədiyinizi söylədiniz? Əslində siz ona inanmalı idiniz…

- İnanırdım, ay oğul… Elə bu günə kimi susmağımın səbəbi də budur. Mahirə ağlayaraq mənə demişdi ki, Nərimanı aldatmır. Mən ona inanmışdım.

- Bəs axı, indicə dediniz ki, Nərimanda da haqq var idi. Mən bunu soruşuram. Bunun səbəbi nədir?

- Bəzən, çox sevdiyimiz insanın sahvlərinə göz yumuruq. – Zivər xala yenə də sualıma cavab vermədi – O insanı qüsursuz hesab edirik və bununla da ancaq özümüzü aldadırıq. Hələ elə vaxt olur ki, gözlə gördüyümüzə belə inanmaq istəmirik.

- Bir dəqiqə… – məsələnin nə yerdə olduğunu anladım – Bu hadisədən kimlərin xəbəri vardı?

- Nəriman və mən, – Zivər xala darhal cavab verdi – amma Nəriman sadəcə şübhələnirdi. Mən isə…

- Siz isə hər şeyi öz gözlərinizlə görmüşdünüz, elədir?

Qadın məndən belə bir sual gözləmədiyindən, susaraq, sadəcə günahkarmış kimi üzümə baxdı. Hadisələrin bu cür inkişaf edəcəyi, məni çox təəccübləndirmişdi və mən artıq, heç kimin bilmədiyi gizli bir gerçəkdən agah olmuşdum. Bu fakt, eyni zamanda çözüm nöqtəsi də ola bilərdi, lakin