z birlikdə meşəyə yola düşdük. Orada baş verənləri isə, artıq özünüz də yaxşı bilirsiniz. – bu an bir neçə saniyə ara verdim – Mahirənin sağ olması şübhəsində yanılmamışdım. Doğrudan da, yerə iz olaraq basdırılan daşlar, bizi sığınacağa kimi apardı. Oradakı üzərində çiyələk şəkli olan fincan isə, mənimlə razılaşmağınız üçün yetərli oldu. Dediniz ki, bu fincanlar adətən altı ədəd olsalar da, siz Nərimanın evinə gəlin köçəndə, onların beş ədəd olduğunu görüb, sadəcə fikirləşmişdiniz ki, hər halda biri sına bilər. Ancaq həqiqət sübut etdi ki, bu heç də belə deyilmiş.

- Doğrudur… – Minarə xanım razılaşdı – Mən ancaq həmin an, Mahirənin sağ olduğuna tamamilə inandım.

- Amma sığınacaqdakı əşyaların üzərində toz qatı var idi. – qadına xatırlatdım – Böyük ehtimalla, son vaxtlar orada heç kim yaşamırdı. Belə olan halda da, kimisə gözləməyə ehtiyac qalmadı və meşədən qayıtmaq lazım gəldi. Kəndə çatanda isə, təsadüfən qonşunuzun açıq həyət qapısı diqqətimi çəkdi və mən dərhal Lalənin bloknota yazdığı sonuncu cümləni xatırladım. Nərimanla Mahirə dalaşandan sonra, qadın qızı ilə bərabər qonşuya getmişdi. – cibimdən bloknotu çıxarıb, Lalənin yazdığı səhifəni açaraq, onu Minarə xanıma uzatdım – Zivər xala sizə ən yaxın qonşu olduğundan, mən ehtimalımda yanılmadım. Mahirənin bu qadınla doğrudan da sıx ünsiyyətdə olması, Zivər xalanın elə ilk reaksiyasından bəlli oldu. Qadın mənim kimliyimi öyrənən kimi, mənimlə çox kobud rəftar etdi və Mahirənin vəfat etməsində, az qala hüquq-mühafizə orqanı əməkdaşlarını günahlandırdı. Məni də elə bu səbəbdən, əsəbi şəkildə evindən qovdu. Mən isə vidalaşmamışdan öncə ona, Mahirənin yaşaması ehtimalının böyüklüyündən danışdım və qapını arxamca bağlayıb oradan uzaqlaşdım. Ancaq Zivər xalanın bu cür aqressiv rəftarının səbəbini anlaya bilmədim. Nədənsə, mənə belə gəldi ki, qadın nə isə gizlədir…

- O, doğrudan nə isə gizlədirdi?

- Hə, bunu bir qədər sonra sizə deyəcəm. Hələlik isə, ardıcıllığı pozmaq istəmirəm. – deyib, bu məsləni bir