kənara qoydum – Ertəsi gün yenidən sizə gəldim və sizdən iki şey istədim: Mahirənin fotoşəklini və evinizin telefon kitabçasını. Kitabçada Mahirənin ata evinin nömrəsini rahatlıqla tapsam da, zənglərimə heç kim cavab vermədi. Məcbur qalıb, oxşar nömrə axtarmağa başladım və qarşısında “Sənubər” adı yazılan nömrəni tapdım. Bu nömrə, son iki rəqəmi ilə Mahirənin ata evinin nömrəsindən fərqlənirdi. Qadının həmin mənzillə əlaqə saxladığını da düşünsək, anlamaq olurdu ki, bu ünvan heç də yad bir yer deyil. Ona görə də, mən “ATS” yalanını uyduraraq, həmin mənzilin ünvanını öyrənə bildim. Məqsədim təbii ki, Bakıya getmək idi, ancaq ilk öncə MirHəmidlə görüşməyi planlaşdırırdım. Elə sizin evdən çıxan kimi də, Səbuhi ilə birlikdə, birbaşa S. kəndinə yollandıq.

- Mən bunu bilmirdim. – Minarə xanım heyrətləndi – Görüşdünüz?

- Görüşdüm, – dərhal cavab verdim – amma bu görüş mənim fikirlərimi daha da qarışdırdı.

- Niyə ki?

- Mən MirHəmidin bu işdə əlinin olduğunu düşünürdüm. Ona görə də onun yanına getmişdim. Mən onun otağına girən kimi, kişi stolun üzərindəki kiçik güzgünü mənə tərəf çevirdi və gəlişimin səbəbini soruşdu. Mən onun bu güzgü jestini anlamadım və Mahirənin fotoşəklini görücüyə uzadaraq, qadını bibim qızı kimi təqdim edib, onun haqqında bir bilgi verməsini istədim. O isə, müxtəlif fəndlər edib, gözlərini qapadı və bir qədər sonra bayaqkı güzgünü özünə tərəf çevirərək, mənim “nə gördünüz?” – sualıma, sadəcə “qaranlıq” – deyə cavab verdi. O, mənimlə danışmaq istəmədi, çünki əslində bu cür fırıldaqlara inanmadığımı anlamışdı. Həmin an bunu necə anladığını başa düşməsəm də, sonradan mənə məlum oldu ki, böyük ehtimalla görücüyə bu haqda məlumat ötürən, mənə tərəf çevirdiyi müəmmalı güzgü imiş…

- Bəs o, Mahirə haqqında başqa heç nə demədi?

- Elə mənim fikirlərimi qarışdıran da, bu oldu… Mənə sadəcə maraqlı idi ki, MirHəmid Mahirənin fotoşəklini görərkən, buna necə reaksiya verəcək?! O isə, kifayət qədər soyuqqanlı davrandı.

- Nə olsun ki? Bu, o