xalasının olmadığını demişdi… Belə olan halda, Mahirə onu evində saxlaya bilməzdi. Ona görə də, Mahir meşədə gizlənmək qərarına gəlir. O, biz aşkar etdiyimiz həmin sığınacaqda gizlənirmiş və təbii ki, ara-sıra bacısı ilə görüşürmüş. Fincanı xatırladınız? Siz doğrudan da yanılmamışdınız… Mahirin yaşaması üçün gərəkli olan bu kimi əşyaların hamısını ona, bacısı vermişdi. Xuraman xanımın sözündən sonra isə mən, Səbuhi ilə birlikdə yenidən meşədəki həmin sığınacağa yollandım. Qadın ilə kişinin yaşam tərzi arasında mütləq fərq olmalı idi. Mən də həmin sığınacaqda, ilk gedişimdə qaranlıq səbəbindən gözümdən yayınan ətrafdakı bir neçə siqaret kötüyünü dərhal tapdım və burada həqiqətən də Mahirin yaşaması təsdiqləndi. – cibimdən, özümlə götürdüyüm siqaret kötüyünü çıxarıb, masanın üzərinə qoydum – Demək, Nərimanın şübhələri doğrudan da əsassız deyilmiş. O, Mahirənin kimsəsiz olduğunu bildiyi üçün, onun həqiqətdə qardaşı ilə görüşdüyünə də inanmayacaqdı. Qadın da öz növbəsində, bu həqiqəti gizlətməyə məcbur idi…

- Nə deyəcəyimi bilmirəm… – Minarə xanım əlləri ilə üzünü örtmüşdü – Demək, çəhrayı zolaqlı paltar geyinən də Mahir imiş?!

- Təbii ki… – dərhal razılaşdım – Hər halda, Nəriman bir gün Mahirəni izləyib və onu görüş başındaca yaxalayıb. Böyük ehtimalla Mahir qaça bilib, çünki Nərimana elə gəlirmiş ki, onun bu qətl hadisəsini özündən qeyri bilən yoxdur. Ona görə də həyətdə çəhrayı zolaqlı varlığı görəndə, dərhal Mahirənin ruhundan şübhələnərək, evə girməyə qorxmuşdu. Ancaq Mahirə, çox güman ki, qardaşının gözü qarşısında öldürülüb. Nəriman isə qadının meyitini zirzəmidə basdırmazdan əvvəl, onun paltarının bir parçasını meşəyə atmağa müvəffəq olur. Təbii ki, bu vaxt o, valideynsiz qalacaq qızını, kənddəki hörmətini, eyni zamanda sizi düşünür və üzərinə düşəcək qatil damğasından qorxaraq, bu addımı atmaq qərarına gəlir. Hər kəsdə istədiyi fikri formalaşdırandan sonra isə, həyatını əvvəlki axarı ilə yaşamağa başlayır. Belə olan halda da, Mahir təbii olaraq, qisas