s haqda fikirləşir və işinə mane ola biləcək meşəbəyini də aradan götürməyi planlaşdırır. Əvvəlcə onun başına ağacla vurur, sonra da yarımçıq qalan işini tamamlamaq üçün gecə ikən Salman kişinin evinə girir. Ancaq sizin evdə baş verənlərlə müqayisədə, Mahirin bu dəfə bəxti gətirmir.

- Bəs, MirHəmid? – qadın ağlamsınaraq soruşdu – Onun bu işdə əli yoxdur?

- Onun haqda bir fikir yürütmək, doğrudan da asan deyil. – etiraf etməyə məcbur oldum – O, mənim ona inanmadığımı belə hiss edə bildi. Hərçənd ki, mən bu cür cəfəngiyyata inanmıram, ancaq o, Mahirənin yerini belə mənə demişdi.

- Axı o, Mahirənin sağ olduğunu bildirmişdi?!

- Yox, – gülümsəyərək etiraz edib, yenidən qadınla üzbəüz əyləşdim – O, Mahirə haqqında sadəcə qaranlıq gördüyünü demişdi. Mən qadının cəsədini qaranlıq zirzəmidə aşkarlayarkən, onun bu kəlməsini xatırladım və sonrakı dialoqumuz yadıma düşdü. Mən, MirHəmidə “Bibim qızı yaşayır?” – deyə sualı bu formada ünvanladıqda, çox kobud bir səhvə yol vermişdim. Görücü də “Bəli, yaşayır. Buna əmin ola bilərsiniz…” – deyə sualımı cavablandırarkən, əslində Mahirəni yox, mənim öz bibim qızını nəzərdə tutmuşdu. MirHəmid ona inanmadığımı anladığından, mənimlə ünsiyyətə girmək istəməmişdi.

- Nicat bəy, mənə yenə kömək edin… Mən o Mahir əclafı polisə şikayət edəcəyəm. Onun bu gizli cinayətlərini aşkara çıxaracağam…

- Minarə xanım, siz indi əsəbisiniz. Mən sizi başa düşürəm, – deyib, qadına yaxınlaşdım – amma nəbadə bu haqda polisə şikayət edəsiniz. Buna görə sizin başınız ağrıya bilər…

- Mənim niyə?

- Özünüz fikirləşin… Siz hər şeyi polisə danışsanız, məcbur olub, Nərimanın Mahirəni necə öldürdüyünü də söyləməli olacaqsınız. Mahirə sağ ikən, siz artıq Nərimanı tanıyırdınız. Qadın öldükdən sonra isə onunla ailə qurmusunuz və burada söhbət məhz, izi itirilmiş dəhşətli qətldən gedir… Siz mənim nə demək istədiyimi anlayırsınız?

- Mən heç nə etməmişəm. – o, qorxaraq dedi – Mənim bütün bu olanlardan xəbərim yox idi.

- Sizin günahkar