eziyyet deyil. Onsuz da onunla görüşmek üçün evine gedecekdim… – bunu deyib, dehlize teref addımladım – Amma siz de bizimle gelmelisiniz.

- Nicat bey, ele indice zeng etmeye razı olmadım. – qadın teeccüble dedi – Onun evinde ne işim var?!

- Bes, biz evin yolunu nece tapaq? – izah etmeye mecbur oldum – Evine girmeyiniz vacib deyil, Minare xanım. Maşında gözleyersiniz…

Qadın heç bir söz demeyib, razılaşdı ve biz Sebuhi ile birlikde V. kendine yola düşdük.

Faiqin menzili gözel alaqapısı ile ferqlenirdi. Minare xanım, darvazanın renginin deyişildiyini dese de, naxışlardan onu derhal tanımışdı. Qadının dediyine göre, bu naxışı Faiqle birlikde beyenmişdiler. Ümumiyyetle Faiqin ve ya onun yeni heyat yoldaşının eve qarşı çox seliqeli olmaması derhal nezere çarpırdı. Buna sübut olaraq, qapını döyerken diqqetimi celb eden daha bir nüansla rastlaşdım. Alaqapı demek olar ki, kend yolunun toz-torpağı ile örtülmüşdü. Sanki bu evde heç kim yaşamırdı. Qapını döyerken, bu fikrim daha da qetileşirdi, çünki men israrla isteyime çatmaq istesem de, eks teref çağırışıma cavab vermirdi. Minare xanım avtomobilden düşüb, mene yaxınlaşanda, men artıq geriye qayıtmağa hazırlaşırdım.

- Çox teessüf… – meyus şekilde qadına baxdım – Her halda evde heç kes yoxdur.

- Ola biler, sesi eşitmirler. – Minare xanım sanki çıxış yolunun ne olduğunu bilirdi – Belke, heyete girek?

- Nece? – maraqla soruşdum.

Qadın, darvazanın sol hissesine yaxınlaşıb, elini çerçive ile divarın arasında qalan kiçik boşluğa salaraq, oradan ağ rengli bir ip çıxarıb, onu dartdı. İçeriden qapının ceftesi de, ele hemin an açıldı.

- Faiq bunu mene göre etmişdi. – Minare xanım heyete daxil olarken dedi – O, adeten işden gec gelerdi. Men gece vaxtı heyete çıxmayım deye, eve gelende qapını özü açardı.

Heyetde qeribe bir sessizlik var idi. Böyük heyetin sonundakı menzilin arxa sağ küncünde de, bir yarıtikili görünürdü. Minare xanım yeniden avtomobile qayıtmaq istese de, ev qapısının arxasından da cavab

<< 1 ... 63 64 [65] 66 67 ... 89 >>