keçdi. Men ise qonaq otağında olan qoltuqlardan birini özümle beraber dehlizin sonuna aparıb, pencerenin iki-üç metrlik mesafesinde, evin sağ küncüne qoydum. Bura ele yer idi ki, menimle pencere arasındakı bucaq çox iti olduğundan, heyeti görmek mümkün deyildi ve mene de mehz bu lazım idi.

Sebrle gözleyirdim… Gece saat iki radelerinde berk yuxum gelmeye başladı ve men bütün günümün yorğunluğunu bedenimde hiss etdim. Durub dehlizde gezişmek, kiçik bir sesden vahimeye düşe bilecek qadını daha da qorxuda bilerdi. Odur ki, sakitce yerimde oturub ne edeceyimi bilmirdim ve belke de ömrümde ilk defe idi ki, siqaret çekmediyime göre teessüf edirdim…Her şey ele düşündüyüm kimi de oldu… Sehere qeder gözümü qırpmadan, saatın saniye eqrebinin ahengdolu sesinden qeyri bir seda eşitmedim. Artıq men ne baş verdiyini ve qatilin kim olduğunu bilirdim. Her şeyi Minare xanıma nece danışacağımı xeyal etdikde ise, meni vahime bürüyürdü. Göresen, qadın bütün bunlara tab getire bilecekdimi?! Bu sözleri eşitmek ona ele de asan olmayacaqdı, çünki bütün bu dehşetli hadiseler, onun dörd ildir yaşadığı menzilde baş vermişdi.

Men Minare xanımın yuxulu simasını görende, artıq seher saat altı idi… Qadının gözlerinin altı şişmiş, ağı ise qızarmışdı. Biz dehlizde qefilden rastlaşmışdıq.

- Sabahınız xeyir. – qadın ağır-ağır dedi – Saat neçedir?

- Altıdır… Artıq seher açılıb.

- İnana bilmirem… Yeni her şey bitdi?! Men bütün geceni yata bilmemişem. Bu gece ömrümden az qala iyirmi il itirdim. – qadın pencereye teref yaxınlaşdı – Siz dehlizde yatmışdınız?

- Dehlizde idim, amma yatmamışdım.

- Hiss olunur. – Minare xanım mene baxıb, gülümsedi – Mene göre çox eziyyet çekdiniz.

- Men heç ne etmedim… – üzümü yana çevirdim – Sadece söz vermişdim ve sözüme de emel etmeli idim.

- Yene de, çox sağ olun. – qadın teşekkür etdi – Bütün gece dehlizde oldunuz, heç ne görmediniz?

- Yox, heç bir şey görmedim.

- Bu gün deqiq iyul ayının 23-dür? Belke her şey bu gece baş verecek?

-

<< 1 ... 74 75 [76] 77 78 ... 89 >>