Həmişə görüşdükləri yerdə yenə yan yana oturmuş,həmişəki kimi arzu edir, gələcək haqda danışır sevinir bə'zən maneələrə çatanda üzülür,yenidən ümidlənir davam edirsilər. Gülşən on doqquz Sərxan ondan bir yaş böyük,iyirmi yaşında idi. Bütün çətinliklərə inad bir birindən əl çəkməməyə, bir olmağa, heç vaxt ayrılmamağa qərarlı idilər. Gülşən varlı,Sərxan fəqir aiilənin övladı olsada onlara nəinki maddiyat hətta pulun dünyada varlığı belə özünü göstərmirdi.
Sərxanın anasından və dünyalar gözəli bqcısından başqa heç kimi yox idi. Ama Gelşənin ağır tayfası,sayılıb seçilən ailəsi var idi.Gülşən bir neçə dəfə anasına deməyə cəhd etsədə bunu bacarmamışdı. Ama sərxan amasına demiş xeyir duasını almışdı. ama yenədə Leylla xanım oğluna : Onlar qızı bizə verməz, bə əksinə aşağı görərlər..Mən xeyirli olsun deyirəm ama yenədə sən dərindən düşün Oğlum.. Saray qızının özüdə az keçməz bezər fəqir puşkağından.
Sərxan anasına ümid verərək
-Anacan Gülşən elə deyil.Onu tanısan mənə haqq verəcəksən.
Leyla xanım olmayacaq duaya amin demənin faydasız olduğunu anladığı üçün, susur və oğlu naümid olmasın deyə : - Allah eləsin hər tərəfdən xeyirli olsun.
Deyib keçirdi.
☆☆☆
Gülşən səhər oyanıb tələm tələsik çantasını yığdı.
-anacan Asim mənim otağıma girib axşam?
Bu nədi axı?! Nə işi var mənim çantamda..
Uzun boylu bir az kök, Sifətindən təkəbbür yağan Mehriban xanım Qəzəbli səslə:
-Asimin nə işi var sənin çantanda?
Özünü yığ bu günlərdə sən bir qəribəsən. Bir hal olmudan sanki heç kimi gözün görmür. Hamını bilə bilməyə ittiham edir özündən başqa hrç kimi görmürsən.
Gülşən anasına doğru dönüb sonuq halda əli çantada onu dinləyirdi.. heç nə anlamırdı. Birdən nə olmuşdu ki, anası barıt kimi partlayır, sanki bəhanə axtarırmış kimi onu acılayırdı. O, mən nə edirəm ki ana? deyib anasından cavab gözlədi.
Anası tıra sifətlərlə baxıb otağa boylandı və birdə ona dönüb :
-Birdə mənim qulağıma çatsa ki, səni oğlanla,həmdə nimdaş keçə geyimli biriylə onda sənə hava da zəhər olacaq.