a Səbinə həyətə çıxır.
Səbinə. Rövşən?
Rövşən. Salam dayı qızı necəsən?
Səbinə. Şükür sən yoxlayandan yaxşıyam
Rövşən. ( Gülür ) hə lap yaxşı
Səbinə. Səndən nə əcəb gecənin bu vaxtı dayın evi yadına düşüb. Olmaya yuxunda bizi görmüsən
Rövşən. O qədər vəfasız qohumam ki?
Səbinə. Nə bilim evləndikdən sonra bir dəfədə gəlməmsən bizə ona görə dedim
Rövşən. Əşşi da boş ver getsin əsas odu gəlmişəmdə.
Səbinə. Hə əsas oduki lazım olan vaxt gəlmisən
Rövşən heç nə anlamır bu sözdən
Rövşən. Evdəkilər hanı səs çıxmır?
Səbinə. Daga gediblər?
Rövşən. Təksən?
Səbinə. Hə
Rövşən. Nə əcəb?
Səbinə. Tək deyəndəki qonşular burdadıda arada baş çəkillər
Rövşən. Başa düşdüm
Səbinə. Keç içəri vaxtında gəkmisən yemək yeyirdim
Rövşən. Acından ölürəm inan ki təklifini rədd edəcək deyiləm
Rövşən evə daxik olur. Qonaq otagında qurulan masada keçib oturur.
Səbinə. (Ürəyində ) görəsən nə olubki o gəlib?
Rövşən. Yeməyi gətir də
Səbinə. Yaxşı
Yemək gətirir
Səbinə. Rövşən araq içirsən?
Rövşən. ( Əsəblə ) inanki o qədər əsəbiyəmki fikrimi dagıtmaq üçün ehdiyyacım var gətir
Səbinə sevinərək araq gətirir və ardından çıxıb otagına gedir.
Bir saat sonra.
Rövşən o qədər içmişdiki yıxılacaq vəziyyətdə idi. Səbinə sevincək halda qonaq otagına keçərək Rövşəni qolundan tutub güclə yataq otagına aparır. Rövşən otaga daxil olan kimi özünü yataga atır.
Sabahısı gün.
Göz yaşları.
Rövşən hələdə yatmışdı. Anidən hıçqırıqlı göz yaşları Rövşəni yuxudan ayırır. Rövşən güclə gözlərini açaraq ətrafa baxır. Gördüyü mənzərə onu təəccüb içərisində saxlayır.
Səbinə aglayırdı. Rövşən ilk öncə heç nə anlamır təbiki
Səbinənin niyə agladıgın bilmək üçün cəld çarpayıdan qalxır. Saruçkasını geyinir və Səbinəyə dogru gəlir.
Rövşən. Nə olub niyə aglayırsan
Səbinə artistcəsjnə göz yaşlarına davam edərək əlini çarpayıya dogru uzadır
Rövşən heç nə anlamasada çarpayıya baxır və o an şaşqın halda qalır.
Qan ləkəsi. Çarpayıda qan ləkəsi.
Dünən ki gecənin