davranışlarının müsbət mənada formalaşmasına kömək edir. Namaz ibadətinin insanların daxili aləmində yaratdığı “Yaradanla ünsiyyət psixologiyası” onlarda yalnızlıq şüurunun yox olmasına səbəb olur. Eyni zamanda insan mənəvi həyatında daha dərin hissləri yaşadığını və gözlə görünməyən ilahi bir əlaqənin içərisində olduğunu düşünür. Namaz qılan insanda özünüdərketmə prosesi daha sürətli baş verir. Qeyd etdiklərimiz edilən ibadətlər kortəbii şəkildə deyil, mahiyyətini dərk edərək icra edildiyi zaman baş verir.

Namaz insanla Yaradan arasında vasitəsiz əlaqənin yarandığı bir ibadətdir. Gündə beş dəfə icra edilən bu ibadət insanın daxili aləminin saflaşdırılması baxımından əvəzsiz dəyərə sahibdir. Namaz əsnasında Yaradanla qul arasında baş verən yaxınlıq, insanın namazdan sonrakı həyatında da çox önəmli yerə sahibdir. Çünki namaz qılan insan hər zaman Allah tərəfindən nəzarət edildiyini və namazdakı qədər yaxın olduğunu düşünərək etdiyi əməllərə yön verməyə çalışır.

Bu həqiqəti Allah-Təala Qurani-Kərimdə bu şəkildə ifadə edir:“Kitabdan sənə vəhy olunanları oxuyub namaz qıl. Həqiqətən, namaz çirkin və yaramaz işlərdən çəkindirir. Allahı yada salmaq isə ibadətlərin ən əzəmətlisidir. Allah nə etdiklərinizi bilir”. (əl-Ənkəbut, 29/45)

Bütün dünyəvi problemlərini kənara qoyaraq namaza yaxınlaşan insan,nəfsinin tələb etdiklərinə deyil ruhunun ehtiyac duyduğu mənəvi rahatlığa nail olur. Namaz vasitəsilə insan Yaradana təvəkkül düşüncəsini formalaşdırır. Qarşılaşdığı bütün problemlərin qarşısına beynindəki təvəkkül ruhu ilə çıxaraq depressiya, həyəcan və qorxulardan uzaqlaşmağı daha rahat bacarır.

Namaz sadəcə bədənlə edilən fiziki bir ibadət deyil, eyni zamanda bədəndəki psixoloji problemlərin aradan qaldırılması üçün bir vasitədir. Yaradılış etibarı ilə insanda özündən güclü və ya nüfuzlu insanlara təzim etmə patologiyası vardır. Bunu insanlar işlədikləri yerdə müdirlərinə qarşı, oxuduqları məktəbdə müəllimlərinə və ya cəmiyyətdəki özlərindən üstün bütün