Yazar:GÜNEL
Möcüzəli Talehim
32-ci bölüm
Ayan dünən gecədən bəri otağından çıxmırdı.Anar bir neçə dəfə onu səsləsədə özünü eşitməzliyə vurmuşdu. Onu Gülşənlə birlikdə səmimi tərzdə gördükdən sonra hələ də özünə gələ bilmirdi..Anar özünü əhv etdirmək üçün səhər yeməyini hazırlayıb onu gözləsədə hələ də enmədiyini görərək iri addımlarla otağına tərəf qalxır.Ayanın inadcıl olduğunu bilsə də onu yola gətirməyi ağlına qoymuşdu..Bir neçə dəfə qapını döysədə Ayan hay vermirdi.Sonda Anar səbri tükənmişcəsinə asta səslə dillənmişdi"Ayan, dünəndən bəri bir şey yeməmisən. Padnusda yemək gətirmişəm sənə, qapının ağzına qoyuram götürərsən"
Ayan uzaqlaşan addım səslərini eşidən kimi sevinclə qaçaraq cəld qapını açırm.Dünəndən bəri ac olduğundan bu xəbər onu xeyli sevindirmişdi. Hər zaman beləydi, inadcıllığı və qüruru üzündən başına gəlməyən qalmırdı..Ancaq onun xasiyyətinə Anar bələd idi,onu otaqdan necə çıxardacağını bildiyi üçün yalan işlətmişdi.Qapının küncündə gizlənib onun çıxmasını gözləyirdi.Ayan üzündəki məmmuniyyət hissiylə qapını açıb yemək götürməyi planlasada qəfildən Anarın qarşısına çıxmasıyla həm irkilmiş, həm də ona oyun oynadığını anlayıb qəzəblənmişdi..Cəld içəri girib qapını kilidləmək istəsə belə Anar bir həmləylə onu özünə tərəf dartıb bu istəyini ürəyində qoyur. İsti nəfəsini boynuna tərəf verərək istək dolu səslə pıçıldayır"Şş, hara belə balacam? "
Ayan onun ən adi sözündən belə təsirlənirdi, bu adam sanki onun ruhunu təslim almışdı..Ancaq qüruru və ağlı ona bu hisslərə qarşılıq verməyi qəti şəkildə qadağan edirdi..Onun iri qolları arasından çıxaraq qaşlarını çatıb geriyə çevrilir.Aralarında çox az bir məsafə qalmışdı art...Onun məsum, saf üzü, dərin və qəzəbli baxışları Anarın ağlını başından alırdı.
Anar"Belə baxmağa davam etsən heç də yaxşı olmayacaq"
Ayan"N-nə? "
Anar"Heç..Əlini ver,gedirik nahar etməyə"
Ayan"Mən heç hara getmirəm"
Anar "elə olsun, bunu mənə sən məcbur etdin"
Ayan anlamamış tərzdə onun üzünə baxırdı ki,anidən havalanan