ı açmaga çalışır amma alınmır.
Rövşən. Nəzrin Nəzrin aç qapını xaiş edirəm aç danışaq
Nəzrin. Get burdan!
Rövşən. Qurban olum aç qapını danışaq yalvarram belə eləmə
Nəzrin. ( Hıçqıraraq aglayırdı )
Rövşən. Aç qapını
Rövşən Nəzrinin onunla danışmaq istəmədiyini görüb məyus şəkildə aşagı enir. Zərnigarın kinli baxışlarını görüb evdən çıxır.
İki həfdə sonra.
Əsgər. Zərnigar qurban olum bu işə bir çarə tap elə etki el içində rüsvay olmuyum.
Zərnigar. ( Əsəblə ) qızın onu fikirləşməliydi mən yox!
Səbinə. Mənim günahım yoxdu Rövşən istədi
Zərnigar. Kəs səsini fahişə
Əsgər. Mənim qızım fahişə deyil
Iradə. Fahişə deyilsə özünü niyə evli kişinin yatagına atırdı?
Əsgər. Susur
Zərnigar. Uşagı tələf etdirəssən
Səbinə. (Bic şəkildə ) mən uşagımı öldürə bilmərəm! Atasının ucbatından uşagımdan keçə bilmərəm
Zərnigar. Uşaq fikirləşənimə bax bir
Iradə. Elə davranirki guya bunun kimisi yox du
Rövşən o an otaga daxil olur.
Rövşən. Səbinə narahat olma uşaq tələf olunmayacaq öz günahıma görə günahsız körpəni dünya işıgından məhrum edə bilmərəm
Zərnigar. Bəs onda nə? Hə nə? Sənin ailən uşaqların necə olacaq
Rövşən. Mənim ailəm dagılmayacaq buna əsla imkan vermərəm Nəzrin də uşaqlarda burda qalacaq əvvəl necə yaşayırdıq indidə elə
Iradə. Rövşən Nəzrin dünən getmək istəyirdi anam qoymadı and verdi oda aglayaraq əşyaların dagıtdı
Rövşən. Nəzrin mənim qadınım dı mənə aiddi mənim yanımdada qalacaq
Səbinə. ( Əsəblə ) bəs mən? Mənim sonum?
Rövşən. Səndə burda qalacaqsan
Zərnigar. Başa düşmədim Nəzrin lə bir evdə
Rövşən. Hə Səbinə uşaq dünyaya gələnədək bu evdə qalacaq amma bunu kənt camaatı bilməyəcək
Zərnigar. İmkan vermərəm ki Nəzrin bu evdə ola ola hansısa fahişə bu evə gələ
Rövşən. Ana xaiş edirəm başa düş məni. Məcburam
Zərnigar. Etdiyin zibili ört basdıretməyə görə indi yazıq qızı gözüyaşlı qoyassan
Rövşən. Ana inanki ailəmin üzülməsinə imkan vermiyəcəm
Zərnigar. Sənə burda deyirəm əgər iki körpə və o yazıq qız gözü yaşlı olsa səni məhv edirəm canımdan