gördüyü mənzərə onu dəhşətə gəririr.
Səbinə qışqıraraq Nəzrin lə danışırdı.
Səbinə. Sən sən sadəcə burda ikinci şəxssən kölgəsən. Rövşənin qadını mənəm bətnimdə onun körpəsini daşıyıram . Unutma mən gələndən sonra Rövşən çıxıb getdi bir dəfə də olsun nə bu evə nədə sənin yanına gəlmədi.
Neyləsin mən gələndən sonra sənə yaxın gəlmək belə istəmədi
O an Səbinənin üzünə sərt şillğ dəyir. Şillənin təsirindən Səbinə yerə yıxılır. Bununla kifayət lənməyən Rövşən Səbinəni yerdən qaldıraraq qolundan sıxaraq yenidən vurmaq istəyir. O an ona İradə mane olur.
Iradə. Qardaş qurban olum ikicanlıdı eləmə qoy redd olsun
Rövşən. ( Əsəblə ) bax Səbinə mənə diqqətlə bax və deyəcəklərimi qulagına sırqa et!
-sən nə bu evin gəlinisən nədəki mənim qadınım! Sən sadəcə uşaq dünyaya gələnədək bu evdəsən . Evini bu evin gəlini sanma
Bu evin gəlini və mənim qadınım bir tək (əliylə Nəzrini göstərir ) odu!
İndi isə redd ol
Səbinəni itələyərək yerə yıxır və ardından Nəzrini qolundan tutub çəkə çəkə pilləkənləri qalxaraq otaga aparır. Rövşən otaga daxil olan kimi otagın qapısını baglayır. Həmin an Yusif və Zəhra otaqdaydılar. Yusif oyuncaqlarıyla oynayırdı Zəhraysa beşiyində idi. Yusif Rövşəni görən kimi ona dogru qaçır.
Yusif. Ataaa
Rövşən oglunu qucagına alaraq öpməyə başlayır.
Rövşən. can ata sənə qurban
Nəzrin əsəblə Yusifi Rövşən dən almaga çalışır.
Rövşən Nəzrinə mane olur.
Qolundan tutub özünə tərəf çəkərək qucaqlayır. Qoxusunu içinə çəkir. Nəzrin o an ərinin qollarına sıgınaraq aglamaga başlayır.
Rövşən. Sakitləş qurban olum sakitləş
Yusif. Ana aglıyır

Rövşən. Uşaq baxır qurban olum sakitləş məyə çalış
Nəzrin o an Rövşəni itələyir.
Nəzrin. Redd ol burdan
Yusif qorxaraq atasının qucagından düşür.
Əsəbdən dəli olan Nəzrin otagın qapısını açaraq Rövşəni itələyib çıxardır və ardından otagın qapısını baglayır.
Yusif aglayır. Nəzrin cəld oglunu qucagına alaraq sakitləşdirir.
Nəzrin. Keçdi şirinim
Yusif. Ana atanı niyə çıxartdınki niyə ataya qışqırdınki?
Nəzrin.