. Sakitləş bidənəm atana qışqırmadım sadəcə anidən ucadan danışdım. Bax bacında aglayır gəl onu sakitləşdirək. Səndə sakitləş Yusif gözündən axan damlanı şirin əliylə silir.
Yusif. Yaxşı amma söz verki birdə ataya qışqırmıyassan onla dalaşmıyassan
Nəzrin. Yaxşı
Nəzrin. ( Ürəyində ) hələ uşaqsa
Axşam çagı.
Hər kəs yemək üçün qonaq otagındaydı. Təbiki Nəzrin və Səbinə dən başqa.
Səbinə məlum məsələ bu evə gələn ilk gündən Zərnigarın tələbinə əsasən ev sakini kimi yaşamırdı. Amma Nəzrin hər axşam yeməyi ailəylə birgə yeyirdi. Niyə məhz bu axşam? Təbiki Rövşən.
Yusif Rövşənin qucagında oturmuşdu.
Zərnigar. Yeməkləri gətirin
Yusif. Ana gəlmiyəcək? Onu gözləmirik?
Zərnigar. ( Rövşənə baxır ) gələcək niyə gəlmirki
İradə Nəzrinidə çagırın
Iradə. Amma Nəzrin dediki gəl...
Zərnigar. Dedim çagırın
Iradə. Yaxşı
Zərnigar. Yada dayan mən gedim çagırım mənim getməyim düzgündü
Rövşən susaraq sadəcə oglunu öpüb qoxlayır dı
Zərnigar otagı tərk edərək Nəzrinin otagına gedir. Otaga daxil olaraq Nəzrinə baxır. Nəzrin həmin an çarpayıda uzanmışdı Zərnigar otaga daxil olan kimi cəld ayaga qalxır.
Zərnigar. Yemək hazırdı gəl gedək
Nəzrin. Mənə görə narahat olmayın mən ac deyiləm
Zərnigar. Nəzrin bax qızım bu evin gəlinisən hərkəs yemək yeyən zaman gəlin olaraq səndə bizimlə bərabər orda olmalısan
Nəzrin. Ana xaiş edirəm bu günlük məni başa düş
Zərnigar. Övladlarının xətrinə Yusifə görə yeməyə gəl
Nəzrin. Bacarmıram Rövşən lə bir masada oturmaq istəmirəm
Zərnigar. Yaxşı qızım səni məcbur etmirəm amma onu bilki səf edirsən bu cür hərəkətlərinə özünü əzilmiş kimi göstərirsən. Sənə tövsiyəm özü əzdirmə elədə göstərmə əgər elə görsələr səni həm sevinəcək lər həmdə aciz olacaqsan
Zərnigar otagı tərk edir.
5-6 dk sonra.
Nəzrin çarpayıdanqalxaraq güzgünün qarşısına keçir. Özünə diqqətlə baxır
Nəzrin. Mən gücsüz deyiləm.
Saçını darayır makyaj edir.
Diqqətlə özünə baxaraq üzünə gülüş qondurur və otaqdan çıxır.
Hər kəs Nəzrinin gəlməyəcəyini sanaraq yeməyə başlamışdı.