ə baxırdı. Bu ev əvvəlki nəvələrin dünyaya gəldiyi günlər kimi bu gün xoşbəxt deyildi. Heç kim bu uşagın dünyaya gəlməyinə sevinmirdi. Səbinə bu gün bu evdə oglan dünyaya gətirmişdi amma heç kimin vecinə deyildi bu.
Səbinə otagında oturub ogluna baxırdı.
Diqqətlə oglunu izləyirdi.
Səbinə. Sonunda istədiyimi etdim sənin sayəndə Rövşəni qazandım. Sən balaca sən mənə Rövşəni bəxş etdin.
Rövşən yoxdu hazırda amma gələcək gələn kimi də səni görmək istəyəcək səni. Sənə baglanacaq atalıq hissi ona güc gələcək və o məni bu evdən göndərmiyəcək əksinə Nəzrin fahişəsin və iki küçüyün göndərəcək
O an otaqda gülüş əks səda verir...
Bir neçə gün sonra.
Rövşənin gəlişi.
Rövşən bir saat olardıki evdəydi. Gələn andan əsəbi oldugu bilinirdi. Zərnigar oglunun əsəbin anlamırdı.
Zərnigar xanım Nəzrinin otagına daxil olaraq Rövşənin gəldiyini və ona Nəzrinin cay və yemək hazırlamalı oldugunu deyir. Nəzrin təbiki qaynanası nın sözündən çıxmır Rövşənə çay və yemək vermək üçün mətbəxə keçir.
(Ramilə və Raqib bir il olardıki öz şəxsi evlərinə çıxmışdı bu evdə Rövşənin ata evində Zərnigar Nəzrin və uşaqlar qalırdı və hələlikdə Səbinə. Onun üçün də yeməyi Rövşənə Nəzrin vermək məcburiyyətində idi)
Nəzrin ilk öncə çay hazırlayıb qonaq otagına aparır. Otaqda sakitlik oldugundan Nəzrin səssiz şəkildə çayı masaya qoyub çıxmaq istəyir.
Rövşən. İçmirəm apar
Nəzrin. İçilməsi üçün gətirmişəm aparmaq üçün yox
Rövşən heç nə demir
Nəzrin ardından yemək gətirir.
Rövşən arada Nəzrinin hərəkətlərinə baxaraq sadəcə susurdu.
Nəzrin sə heç nə demədən gətirdiklərini masaya düzürdü.
Balaca Zəhra iməkləyərək otaga girir. Rövşən qızını görən kimi yerə əyilib qızını qucagına alır. Nəzrin heç nə demədən gözücu baxırdı. Yusif qapının ağzında dayanaraq kinlə atasına baxırdı. Rövşən o an qızını öpüb qoxlayır dı təbiki Yusifin kinli baxışlarıda gözündən qaçmır dı.
Rövşən. Yusif atanın yanına gəlmək istəmirsən
Yusif heç nə demədən pilləkənləri qalxaraq otaga gedir. Yusifin hərəkəti Rövşənə pis təsr