ə yazıgın gəlmədi? Ona gəlmədi mənə gəlmədi bəs balalarına niyə rəhm etmədin?
Bala bala ürəyim yandı balamm
4-5 saat sonra.
Rövşənin tabutda gələn cənazəsi.
Zərnigarin qışqırtısı.
Bəxtsiz Gəlininsə sakit aglayaraq balalarını bagrına basması.
Yusif o an atasının həyətə yaşıl çəmənin üzərinə qoyulmuş tabutuna yaxınlaşır. Atasının tabutu qarşısında diz çökərək əliylə sıgallamaga başlayır. O an gözlərindən damlalar ara vermirdi.
Yusif. (Hıçqıraraq ) b a gışlaa at ta ba gışlaaa nə ol ar ba gışla he ç vax t sən nə nifr ət et mədim. Ək s in ə fə xr et dim çü nki sən fə xr edil əsi bi ata san ata mən. Öm r ümün so nun aa. Ki mi sə n inlə fə xr edə cəmmm fəxr...
Bütün Bərdə camaatı cənazəyə baxaraq Rövşən haqda onun qeyrəti haqda onun etdikləri haqda agız dolusu danışırdı. Bəzi ləri heyifislənirdi bəziləri möcüzə gözləyirdi.
Bir saat sonra Rövşənin cənazəsi evindən çıxardılaraq dəfn üçün məzarlıga aparılır. Öz atasının məzarı yanındaca dəfn olunur.
Üç gün sonra.
Rövşənin ölümündən üç gün keçirdi. Bu gün evdəkilər qohum əqraba onun üç axşamını keçirmişdi. Yas məclisi bitmişdi artıq. Hər kəs göz yaşını saxlasada artıq aglamasada bir tək Zərnigar və Nəzrin bunu bacarmırdı. Hər dəqiqə hər saniyə onların gözləri nəmli olurdu.
O an.
Balaca Zəhra və ürək daglayan söz
Zəhra. Atta niyyə dəymiy