halda verməyən şəxs öz ruzisinə haram qatmış olur. İmam Rzanın (ə) kəlamlarının birində buyurulur: “Kim zəkat vermədən namaz qılsa, namazı qəbul olmaz” (Biharül-ənvar, cild 96, səh. 12).

Əməllərin qəbul olmasına əngəl törədən maneələrdən biri də haram ruzidir. İmam Əli (ə) Kümeylə müraciətlə buyururdu ki, əgər qazancın halal olmasa, Allah sənin söylədiyin təsbihi və şükrü qəbul etməz (Səfinətül-Bihar). Şəriətimizdə namazın səhih (düzgün) sayılmasının şərtlərindən biri də budur ki, namaz qılınan yer, namaz qılanın libası qəsbi olmamalı, haram qazancla əldə edilməməlidir. Peyğəmbər (s) buyurub: “Hər gecə Beytül-müqəddəsin üzərində bir mələk car çəkir: “Kim haram yesə, Allah onun nə vacib, nə də müstəhəb namazını qəbul edər” (Biharül-ənvar, cild 103, səh. 16). Peyğəmbərə (s) aid edilən başqa bir hədisdə deyilir: “Haram yeməklə birlikdə qılınan namaz qum (hədisin başqa variantında su) üzərində tikilən bina kimidir” (Biharül-ənvar, cild 84, səh. 258).

İslam Peyğəmbəri (s) İmam Əli ibn Əbutalibə (ə) buyurmuşdur: “Şərab içənin namazı qırx gün qəbul olmaz” (Məkarimül-əxlaq, cild 2, səh. 357). Həmçinin, Peyğəmbərin (s) Həzrət Əliyə (ə) vəsiyyətində deyilir: “Səkkiz adamın namazı qəbul olmaz: ağasından qaçmış qul ağasının yanına qayıdana kimi, ərini qəzəbləndirən itaətsiz qadın, zəkat verməyən (və ya başqasının zəkat verməsinə mane olan) adam, dəstəmaz almayan (üzürsüz yerə dəstəmazı buraxıb təyəmmüm edən) adam, örtüksüz namaz qılan yetkin qız, arxasındakı şəxslər tərəfindən bəyənilməyən imam-camaat, sərxoş insan, namazdan qabaq ayaqyoluna gedib özünü rahatlamayan və özünü zorla saxlayaraq namaz qılan adam” (Məkarimül-əxlaq, cild 2, səh. 386).

Namazın qəbuluna əngəl törədən səbəblər içində ictimai əxlaq naqislikləri mühüm yer tutur. Yalan, qeybət, xəyanət kimi əxlaqi rəzələtlər də bu qəbildəndir. Allah-təala Həzrət Davud Peyğəmbərə (s) vəhy etmişdi ki, Mən bəzən bəndəmin qıldığı namazı onun sifətinə vurar, onun səsi (duası) ilə Öz aramda pərdə yaradaram. Səbəbi