i budur ki, həmin bəndəm öz nəfsinə uyar, möminlərin namusuna tərəf baxar, əgər əlinə imkan düşsə və vəzifə qazansa, başqalarına zülm edər (Biharül-ənvar, cild 84, səh. 257).

Həzrət Davuda (ə) ünvanladığı digər vəhydə Allah-təala bəzi namazları qəbul etməməsinin digər səbəblərini açıqlayır. Buyurur ki, bəzən namazın rükətlərinin uzunluğuna, göz yaşı ilə müşayiət olunmasına baxmayaraq, Allah onu qəbul etməz. Çünki hər şeydən xəbərdar olan Allah həmin namaz qılan bəndənin qəlbinə nəzər salıb görər ki, onun qəlbi çirkin niyyətlərlə doludur. Namazda ağlayıb-sıtqasa da, bu bəndə naməhrəm qadınların özünü ona təslim etməsini arzulayır, öz mömin qardaşı ilə şərikli iş görsə, ona xəyanət etməyi düşünür. Bu şəxsin qıldığı namaz Allahın yanında zərrəcə dəyərə malik deyil (Mizanül-hikmə, cild 5, səh. 1636, hədis 10623).

Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) buyurub: “Hər kim müsəlman kişi və ya qadının qeybətini danışsa, Allah qırx gün-qırx gecə onun namazını və orucunu qəbul etməz, ta o zamana qədər ki, (qeybətini danışdığı adam) onu bağışlasın” (Cameüs-səadat, cild 2, səh. 234).

Namazı ilahi dərgahda dəyərsiz edən səbəblərdən bir qismi də ailə əxlaqına aiddir. Adamın öz həyat yoldaşına, valideyninə bəslədiyi mənfi münasibət onun ibadətini puç edə bilər. İslam Peyğəmbərinin (s) buyurduğu kimi, hər kimin arvadı ona əziyyət versə, ərini razı salmayınca Allah onun (qadının) heç bir namazını və yaxşı əməlini qəbul etməz; kişi də (arvadına zülm edərsə) həmçinin (Vəsailüş-şiə, cild 14, səh. 116).

İmam Cəfər Sadiq (ə) isə buyurub: “Hər kim valideyninə pis gözlə baxsa – hətta valideyni ona zülm etsələr belə - Allah həmin övladın namazını qəbul etməz” (Kafi, cild 2, səh.