İnsanin başına gələ biləcək ən böyük müsibətlərdən biri yerinə yetirdiyi ibadətlərin Allah tərəfindən qəbul edilməməsi və cavabsız qalmasıdır. Tamamilə mümkündür ki, şəriətin zahiri qaydalarına uyğun olaraq qılınmış bir namaz heç də Allah tərəfindən bəyənilməsin və qəbul edilməsin.

Ola bilər ki, dəstəmaz, bədənin və libasın paklığı, namaz qılınan yerin şəraiti, namaz əməllərinin yerinə yetirilmə qaydası kənardan səhih və düzgün görünsün. Amma bundan əlavə bir çox səbəblər həmin namazın qarşısında maneə törədə bilər. Məsələn, riya qəsdi ilə, özünü camaata göstərmək üçün qılınan namaz məqbul deyil. Riyanı kənardan aşkarlamaq qeyri-mümkündür, onu yalnız Allah görür və bilir.

İnsanın etiqadında, əxlaqında, davranışında olan bəzi qüsurlar da onun namazının qəbula yetməsinə mane ola bilər. İmam Cəfər Sadiq (ə) buyrub: “Bəzən bəndənin qıldığı namazın yarısı, bəzən üçdən-biri, bəzən dörddən-biri, bəzən də beşdən-bir hissəsi yuxarı qalxar (yəni Allah tərəfindən qəbul edilər). Namazın yalnız o hissəsi (Allahın dərgahına) yüksələr ki, qəlb ilə qılınmış olsun” (Biharül-ənvar, cild 84, səh. 238). Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərin (s) aşağıdakı hədisi də eyni məsələni vurğulayır: “Bədəni də qəlbinin yanında hazır olmayan bəndənin namazını Allah qəbul etməz” (Mizanül-hikmə, cild 5, səh. 1637, hədis 10635).

Namazın qəbul olmasına maneçilik törədən səbəblərdən biri haqqun-nasa (insanların hüququna) təcavüz etmək, məzlumu incitməkdir. İslam Peyğəmbəri (s) buyurub ki, Allah-təala mənə vəhy etdi: “Ey peyğəmbərlərin qardaşı! Ey (insanı ilahi əzabla) qorxudanların qardaşı! Öz qövmünü xəbərdar et ki, kimin boynunda məzlum haqqı varsa, nə mənim evlərimə (yəni məscidlərə), nə də bəndələrimin evinə girməsin. Öhdəsində məzlum haqqı olan adam bu haqqı verməyincə, nə qədər namaz qılsa da, Mən ona lənət edərəm” (Mizanül-hikmə, cild 5, səh. 1636, hədis 10624).

Məzlumun haqqını pozmağın növlərindən biri də dini vergini – yəni zəkat və xümsü qəsdən verməməkdir. Xüms-zəkat verməli olduğu