n başını aşagı dikir.
Yusif. Ana məni atama apar onu görmək qucaqlamaq istəyirəm
Raqil. Yusif bagışla bizi amma bu mümkün deyil atan haq dünyasındadı bu bizim əlimizdə deyil
Yusif. Niyə axı? Niyə? Niyə mən atamı görüb qucaqlaya bilmirəm? Niyə başqa uşaqlar kimi atam yanımda deyil? Niyə mən atama həsrətəm?
O an Şofirin qucagında balaca Zəhrada onlara yaxınlaşır.
Zəhra qardaşının hərəkətlərinə baxır. Heç nə anlamadan sadəcə baxər.
Yusif. Niyə Allah atamı məndən aldı? Niyə rəhmi gəlmədi mənə? Nə etmişdim axı atamı əlimdən almaqla cəzalandırdı məni? Niyə ana niyə?
Zaur. Yusif sənə qurban sakitləş.
Gözlərimin içinə bax
Dayım heç vaxt sənin pis olmanı ona görə bu vəziyyətə qalmanı istəməz bax sən belə etdikcə haqq dünyasında onu incidir sən rahat uyumasına izn vermirsən
Yusif. Atam bizi görürki?
Nəzrin. Atan hər zaman səni görür (əlini Yusifin ürəyinə qoyur) Yusif atan hər zaman sənin yanındadı atan bax burdadı onu burda yaşat onun üçün üsyan etmə Allaha qarşı gəlmə əgər atanı sevirsənsə bax onu burda yaşat.
Yusif. Mən atamı sevirəm ana canımdanda çox. Onu incitmək istəmərəm
Raqil. Əmi qurban o zaman alama üsyan etmə
Yusif. Amma onu görməkdə istəyirəm axı?
O an balaca Zəhra Şofirin qucagından düşərək qardaşının yanında oturur. Balaca əliylə qardaşının saçın sıgallayır.
Zəhra. Atta dəyəcəy onda öpəyiy içimjz amma biyinci məyn öpyəcəm
Yusif. Düz deyirsən? Zəhra ata gələcək ?
Zəhra. Hə dəyəcəy göyəysən
Nəzrin qızının sözünə üzülür.
Nəzrin. ( Ürəyində ) kaş ki gələydi
Bir saat sonra.
Nəzrin yorgun şəkildə qonaq otagına daxil olur. Zərnigar Zaur Raqil in gözləri Nəzrinə dikilir.
Zərnigar. Yatdı?
Nəzrin. Hə aglayaraq yuxuya getdi
Zərnigar. Can bala. Yazıq körpə neynəsin da
Nəzrin. İkisidə ümidlə yaşayır ki atamız gələcək. Zəhranın sözündən sonra ikisidə ata yolu gözləyir. Əvvəl bir Zəhraydı ata yolu gözləyən bu gündən Yusif də artıq atasının bir gün gələcəyinə inanır
Zərnigar. ( Hönkürür ) ata necə gəlsin axı? Fələyi yansın imkan verdiki balam gün