Yusif otaga daxil olur.
Yusif. (Sevinclə ) ata?
Rövşən bütün diqqətini ogluna yönəldir.
Rövşən. Can ata
Yusif atasına dogru qaçıb qucaqlayır.
Rövşən həm oglunu həmdə qızını öpür.
Zərnigar xanım gülərək otaga daxil olur. Nəzrini öpür.
Zərnigar. Axırki ay bala sənində üzün gülür
Şükür ay Allah şükür sənə
Rövşən. Ata üçün darıxmısız?
Yusif. Hə həmdə çox
Zəhra. Eyy məyn dayıxmışşam
Səyn yoxxyy
Yusif. Bu qız hər dəfə məni sonraya atırda
Hər kəs gülür bu sözə.
Zərnigar. Nəzrin bala yemək hazırla yoldaşında uşaqlarında yesin.
Nəzrin sözə bənd imiş kimi otaqdan çıxır.
Yarım saatdan sonra hər kəs qonaq otagında nasa ətrafına toplaşır. Zəhra atasının qucagında oturub öz özünə danışırdı. Yusifdə atasının yanında oturaraq ya Rövşəni yada Nəzrini öpürdü.
Çox sevincliydi hər kəs.
3 il sonra Səbinə dəhşətindən sonra bu ailə nəhayət bir arada idi.
Qəfil Yusifin sualı araya bir az susqunluq gətirir.
Yusif. Ata yenə gedəssən?
Rövşən bir müddət sussada daha sonra cavab verir.
Rövşən. Hə gedəcəm
Yusif susaraq masadan qalxıb getmək istəyir.
Rövşən. Amma bu dəfə sizidə aparacam
Yusif Rövşənin yanına qaçaraq onu yenidən qucaqlayır.
Yusif. Düz deyirsən ata?
Rövşən. Hə düz deyirəm
Yusif. Uraa bjzdə gedirik
Yenidən Rövşəni öpür.
Zəhra. Eee atta məyimdi öpmə dəəə
Yusif. Of zəhra offf
Rövşən gülərək uşaqlarına baxır.
Beş dk sonra.
Rövşən. Nəzrin birazdan hazırlıga başla gecə çıxırıq
Nəzrin. Yaxşı
Rövşən. (Anasına baxaraq) ana sən niyə getmirsən
Zərnigar. Bala qurban olum mənim oralarda nə işim var mən rayona öyrəşmişəm şəhər mənim yerim deyil siz gedin
Rövşən. Bəs sən?
Zərnigar. A bala tək qalmıramki Raqib lə Ramilə yanımda qalacaqlarda dedimki siz gedin
Rövşən. Yaxşı
Gecə 12-1 arası.
Akim Bütün çamadanları maşınlara yerləşdirmişdi.
Sadəcə geriyə qalan Rövşən gilin gəlməsi idi. (Kəntdə heç kim Rövşənin yaşadıgını bilmir deyə gecəylə yola çıxırlar)
Az sonra hər kəs həyətə çıxır. Zəhra Rövşənin qucagında yatmışdı.
Yusifdə Nəzrinin əlindən