hekaye facebook...

Final
İki ay sonra.
Bəxtsiz Gəlinin bədbəxt oldugu gündən iki ay keçmişdi. Rövşən iki ay idiki yox idi. İki ay idiki Yusif və Zəhra atasız bəxtsiz gəlin sə ərsiz qalmışdı.
Ömürdən gedən iki ay ərzində hər kəs öz həyatına qaldıqları yerdən davam etsələrdə çoxları Rövşəni Rövşən lə baglı xatirələri unutsa larda ancaq Bəxtsiz Gəlin və iki övladı hətta qaynanası Zərnigar xanım üçün belə deyildi. Onlar hər gün Rövşəni Rövşən lə baglı xatirələri xatırlayır pis olurlar. Hər gün onların gözü nəmli olur. Zəhra hələ heç nə bilmir anlamır sanirki atası uzaqlara gedib gələcək hər gün atasıyla baglı danışır "atam dəyəndə onnan oynuycam attam məyynə çoxyu oyuncay ayacay" kimi ürəkdaglayan sözlər.
Yusifin hər gün özünə nifrət etməsi atasına son etdiyi hərəkətləri düşünərək yaşaması Nəzrinin ürəyini dahada parçalayırdı. Yusif hər gün vicdan əzabı çəkərək yaşayırdı. 9 yaşlı uşaq hər gün özünə əzablar verirdi. Gözünün qarşısında oglu əriyən ananın daha gücü qalmamışdı.
Yeni Rövşənsiz bir gün daha.
Sabahın açılmasıyla hər kəs oyanmış öz işiylə məşgul olmaga başlamışdı. Zəhra baxçaya Yusif məktəbə getməyə hazırlaşırdı. Nəzrin övladlarının hazırlıqlarına kömək edirdi. Uşaqlara yemək hazırladı Zəhranı yedirdi hər ikisinin çantasına şirniyyat qoydu.
10 dk sonra artıq hər ikisi həyətdə şofirin (Rövşənin saglıgında oldugu kimi Rövşənin ölümündən sonra da onların imkanları yerində idi, evlərində xidmətçi nökərlər şofir işləyirdi uşaqlar üçündə şəxsi şofir tutulmuşdu. O vaxtlarbüten Bərdə camaatı agız dolusu Rövşənin ailəsinin özünün imkanından danışıb bəxtəvərçilik verirdilər ) gəlməsini gözləyirdi.
Nəzrinin bütün diqqəti Yusifin etdiyi qeyri adi hərəkətlərdəydi. Yusif ya əlini dişləyir ya yumruq kimi sıxaraq darvazanı döyür yadaki təpiklə torpagı dagıdırdı.
Nəzrin. Yusif eləmə
Yusif vecinə almadan davam edir.
Nəzrin. Yusif eləmə dedim
Yusif hələdə saymazyana hərəkətlərinə davam edirdi.
Nəzrin. ( Əsəblə ) Yusif eləmə demədim?
Yusif anasına