"
PEYGAMBERİMİZ s.a.v ÖLEN ÇOCUĞU İÇİN AĞLIYOR

Peygamberimizin Mısır’lı Hz. Mâriye’den
doğma bir oğlu vardı. Peygamberimiz, onu
çok sevmiş ve yaşadığı sürece babalık
şefkatini göstermişti. Yavrucak yaklaşık 18
aylık olunca hastalandı. Hastalığı hızla
ağırlaştı. Bu esnada Peygamberimiz, oğlunu
kucağına almış ve onu son defa bağrına
basıp öpmüştü ve merhamet dolu
gözyaşlarını tutamayarak “Allah’ın takdiri
karşısında elden ne gelir ey İbrahim!”
demişti. Nihayet yavrucak, ruhunu teslim et­
lmişti ki, Peygamber Efendimiz gözleri yaşlı
şöyle diyordu:
“Göz yaşarır, kalb mahzun olur. Biz
Allah’ın rızasına uygun olmayan bir söz
söylemeyiz. Ey İbrahim, senin ölümün
sebebiyle derin bir üzüntü içindeyiz... Bu,
Allah (c.c.)’ın bir emri olmasaydı, vade
dolmuş bulunmasaydı, sonra gelenler
öncekilere kavuşmayacak olsaydı, senin
ölümüne daha çok üzülürdük oğlum!”
Gözyaşlarını gören ashâb, Peygamberimize,
“bunun kendilerine yasaklanmış olduğunu”
hatırlatınca da şöyle buyurdular:
“Ben üzülmeyi yasaklamış değilim, bağıra
çağıra feryâd ederek, dövünerek ağlamayı
yasakladım. Bende gördüğünüz gözyaşları
kalpteki sevgi ve acımanın eseridir.
(Bk. Müslim, Fedâil/62-63)

DİNİ hikaye seven kardeşlerimiz bizi
TAKİP etsinler → Sait Davran