uzaqlarda...
Qorxudur yaşadığın bütün hisslər, düşündürür səni
Sürünür ruhun , birinə bağlanmamış sonunda ayrılıq görürsən.
Dəyişməlisən qərarını, danışmalısan ‘küsdüyün’ sözlərlə,
Barışmalısan ‘səni sevirəmlə’, deməlisən qəlbindəkini.
Bir qənədli çırpınmaqdan bezməlisən boş səmada.
Yerdə qaça bildiyin qədər qacmalısan...
Bir gün yenə sevmək ücün onunla qarşılaşsan,
Ya zaman istə sağalmağa, ya geriyə baxmamalısan...

İnandığın bütün ‘cavablar’ sənin sevgindən üz döndərib,
Köhnəlib sənin ‘bildiklərin’, inana bilmirsən gözü bağlı.
Gördüklərin sənin dərsin olub, bərkidir qərarını.
Baxırsan bütün sevgilərə, hamsı ayrıldıqda ‘sevgi’ olub.
Ya bəlkədə axtardığın bəhanədi, əsir əllərin,
Necə sevmək olduğnu unutmusan əslində sən,
Sənin yadında qalanlar həmişə sonlardı.
Harda başladığı həmişə sual olub, bilməmisən.
Bir gün əvvəlindən xatirə istəsən, çıxsa qarşına,
Tələsmə qərar vermək ücün, gözlə ‘geçikməyə’ az qalmış.
Sonra qərar ver, əgər onun gözləri ağlında fırlanırsa,
Beynindəki bir əllərlə, onun gözlərinin rəsmini çəkə bilsən,
Ya başlamışdır yeni bir ‘hekayə’, Ya yenə yuxu