MƏNİ MƏNƏ BURAX BU DƏFƏ (NİFRƏTİMSƏN)
Gedirəm tikanlı yollarda, o gülə çatmaq ümidiylə,
Amma tikanlarını bir xəncər kimi ürəyimə batıran o gülə
Bir daha çata bilməyəcəyəmi öyrənirəm yolun yarısında.
Mən o gülə çatsamda, tikanlarının verdiyi acısıı ürəyimdə,
O tikanların yaraladığı bədənim, qanlar içində qalacaq.
O, görməyəcək ürəyimdən axan qanları... Görə bilməyəcək...
Bəlkə də gözləri görsə də görməməzlikdən gələcək daş ürəyi,
Çıxıb gəldiyində, geri döndüyündə. ..Ağlatacaq ürəyimi.
Silicəm gözyaşlarımı, ağladığımı müəyyən etmeyəcəm sənə...
Bəlkə keçmişi yad edəcək o an, səhvlərinə kədərlənəcək bəlkə,
Bəlkə peşman olacaq, bəlkə çözülücek buz tutmuş ürəyi,
Yenə başın tik, rahat, azad, etdiklərini, yıxıb keçdiklərini
Fərqinə varmadan baxacaq gözlərimə, məni bir daha tapsa çətin....
Məni mənə burax bu dəfə. ..Gözlərimi mənə burax. ..Toxunma!
Ürəyimi mənə burax. ..Meni bədbəxtliyimlə baş-başa burax.
Məni sənsizkən boğuşduğum küləklərimə, fırtınalara burax!
Dözərəm. ..Aylarca necə dözdümsə, yenə dözərəm...
Unudaram sənidə. Nələri unutmadım? Bunuda silərəm biçarə.
Hər düşdüyümdə başım tik qalxdım geri. Belə öyrəndim...
Üç qəpiklik insanlar uğruna üç gündə sildikləri üçün...
Zövq uğruna eşqi xərcləyib. ..Bir keçmişi aşırtdıqları üçün!
Artıq sənə nə söyləsəm boş. Mən onsuz da çıxışım həyatından
Qalsamda istəməzsən onsuz da. Bax bunlar son sözlərim sənə.
Səni mənim qədər sevən tapa bilməzsən amma, bəlkə olara,
Olara biri çıxar qarşına. ..Onuda yarı yolda buraxma...
Sən mənimkən ağılımdan keçməzdi bir gün belə olacağımız.
Bir gün sənə belə qarğış edəcəyəm ağılımdan keçməzdi.
Əlbət ayrılacaqdıq... Müəyyən idi bitəcəyi... Müəyyən idi gedəcəyin...
Müəyyən idi hər şeyi keçmişə basdıracağın, müəyyən idi unudacağın.
Amma belə dərin izlər buraxaraq, Beləsinə acı verərək,
Beləsinə şərəfsizcə, namərdcə sovuraraq bizi, eşqimizi,
Sevmək belə dayansın, artıq iyrəndim düşüncələrindən...
Ürəyimidə susdururam artıq. Unutacam səni...
Unutacam . Unutacam