matah şeydi, gizlədib əlaltdan xırıd eləsinlər?

İndi də bəhanəsi ayrı şey idi: nə bilir axı elə günü bu gün gəlib mitilini bayıra atmayacaqlar?

Onda o da acı-acı təəssüflənəcək ki, kaş elə dərd qapı-pəncərənin dərdi olaydı. Aydın məsələdir ki, gələn oğul da elə-belə gəlməyəcək, top-tüfənglə gələcək:

-Bilirsən nə var, qardaş, yığ şələ-şüləni, hörmət qoyanda adamın çiyninə çıxmazlar. Səni məndən xahiş elədilər, mən də adam bilib, evi verdim. Yaxşı oğlansan, öz payına. Mənim sənə indiki halda hörmətim o olar ki, uzağı bir həftə də möhlət verim. Bilərsən-bilməzsən, daha bu sənin öz işindi. Onun da dərdini mən çəkən deyiləm ki? Özün də hara gedirsən get, bundan ucuz ev tapsan, gəl tüpür üzümə. Dostun deyir, səndə təzə dərd tapıblar, olub-qalanını yığıb vermisən dava-dərmana. Mənim günahım var ki, sən xəstəsən? Var mənim günahım? Vallah-billah, dostundan keçəmmirəm. Mənim yerimə ayrı biri olsaydı, sənnən başqa cür danışardı. Adam adama borclu qalar bir ay, iki ay, daha beş ay yox ki! Beş ay, yarım il deməkdi. Özü də məni yandıran odu ki, deyillər, şairsən, məqalə-zad yazırsan. Nə məqaləbazlıqdı, ə?! Bu millətin başını sizin elə o məqalələriniz xarab eləmədimi? Get özünə iş-peşə tap, pul-para qazan. Xalq qarnının hayındadı, nə görmüsən bu dəftər-kitabda? Bəlkə də, eşitmiş olarsan, o irəli qonşumuzda bir ər-arvad acından ölüb. Heç bilirsən, gündə nə qədər acından ölən var ölkədə? Hökumət açıb-ağarda bilmir, çünki qorxur, biabırçılıqdan qorxur. Bilir-sən də, beynəlxalq aləm-filan, nə bilim nə... Biri elə sən özün, eşitmişdin burdan-bura? Görürsən ki! Bundan yaz e! Yoxsa bağ belə, bostan belə. Nə olsun? Bəlkə, səhv deyirəm? Getdi sənin o şerinin zamanı! Sən öz canın, gəl bir küçəyə tamaşa elə, gör yağış təpəsinə döyə-döyə camaat nə oyunlardan çıxır? Nədi-nədi axşam balasına bir tikə çörək apara bilsin. Yaşayış budu, qardaş! Millət hamı küçələrdədi. Adam adama deyər: səni görüm küçələrdə qalasan. Qaldı bu xalq küçələrdə.

Ola bilsin bir az hissə qapılır o; bu