y yaxşı bilir. Adama deməzlərmi, o bildiyin dərmandan öz başına niyə çəkmirsən, ay yazıq?!

Canın xəstə, ev-eşiyin yox, acından günorta durursan, get öz başının hayına qal. Hamı sənin fikrini eləyir, sən kimin fikrini eləyirsən?

Elə düz deyirlər, onun xəstəliyi kasıb xəstəliyidi. Qəpik-quruşu olanda çox da belə şeylərin kəfinə getmir.

Fikirləşməyinə fikirləşir, götür-qoy eləyir, baş sındırır, amma daha belə yox.

Onda azar-bezar da tez unudulur, kef də əlüstü düzəlir, özünə inamı artır, dost-aşnaya qoşulub xeyrə-şərə gedib-gəldiyi günlər də olur. Bunun səbəbini onunla izah eləyiblər ki, guya, hamısı həssaslıqdandı.

Mədə xəstələri dünyanın ən həssas və əsəbi adamlarıdı, elə bilirlər, hamının dərdi onlara qalıb.

Bunu elə deyilən vaxtdan qulağında sırğa eləmiş, öz aləmində səbəbin səbəbini də özü tapmışdı: əgər günü günə satmayıb, vaxtında evlənsəydi, niyə belə şeylərin dərdini çəkirdi?

Yoxsa o nə bilirdi mədə ağrısı nədi, öd kisəsinin iltihabı necə olur?

Vaxt vardı heç böyrəyinin harda olduğunu bilmirdi, amma indi nəinki böyrəyinin yerini, hələ üstəlik onda daş da olduğunu bilir.

Duzlaşma dediyin cəhənnəm, bu prostat vəzilərin söhbəti hardan çıxdı bəs?

Nə biləsən, bəlkə də, gözünün odunu elə həkim özü almışdı, yoxsa nəyi vardı axı onun? Şükür allaha, daş yeyib, qum çezirdi...

Əvvəla, elə onun özünün adamlığı çatsaydı, sözü birbaşa üzə deməzdi, ikinciyə də qalanda, dərdini demişdi, yaxşı oğlan idisə, elə dərmanını da eləyərdi.

Yoxsa nə var deməyə ki, bu cür xəstəliklə dünyanın ən gözəl qadınını gətirib özünə arvad eləsən də, xeyri yoxdu.

Hamıdan fərqli olaraq arvadı sən özünə olsa-olsa qulaq yoldaşı ala bilərsən.

Beləsindən nə ağıl umasan axı? Elə danışır, elə bil adama muştuluq xəbəri verir.

Bəlkə, heç o da qınamalı deyil, düz sözü, açıq söhbəti sevən adamdı, istəyir ki, vəziyyətin nə qədər ciddi olduğunu xəstə özü başa düşsün.

Məgər həkim təqsirkardır ki, o, səfehdi, uşaq kimi hər deyilənə inanır?