qatlarına cızmadan, sadəlik və mehribanlıq libasında yazmış olduğun adını kim siləcək? Sən bilib sənə bənzər çox insanların əlindən tutmuşam. Çoxunun dalınca qaçıb adını çağırmağıma peşman olmuşam. Gözüm uzanan yollarda qalıb. Nə üçün belə oldu? Günahım nə idi?
Özümü müttəhimlər kürsünə oturduram.
Günahım - Sevmək
Şahidim - Sevgim, iztirablarım
Hakim - Sən
Cəzam - Yenə də səni sevmək. Ölənə kimi. Səni sevəcəyəm sən sevməsən də. Nəfəsim adını hecalayacaq həmişə.


Bir sevgi nağılı bitdi beləcə
Yaşamaqmı gözəl ölməkmi səncə
Gözlərəm yolunu geri dönəndə
Gizlin döy qapımı "ey vəfasızım"

Nə etmək qismətim beləymiş gülüm
Fərq etməz mən artıq yaşayım ölüm
Təki sən xoşbəxt ol o gün
Mən ağlasam da olar "ey vəfasızım"

Canına can dedim canımı verdim
Canını canımdan daha çox sevdim
Bu yazıq canıma bax nələr etdin
Bumu əhdin sənin "ey vəfasızım"

Cavanlıq səhvimi desək biz buna
Lənət o fələyə saldı toruna
İndi sən yoluna mən öz yoluma
Görüşərik bir gün "ey vəfasızım"


Məni unuda bilməyəcəksən. Yanında, baş ucunda olacağam həmişə. Kim bilir həzin musiqilərin sətirlərində, gözünü zilləyib xəyallara daldığın kiçicik bir nöqtədə, bəlkə də "sevirəm" deyərək özünü aldatdığın insanın göz bəbəklərində tapacaqsan