Geriyə qayıtmaq istəsən əgər,
Gələrsən qəfildən bir axşam çağı.
O axşam...həsrətim yeri silkələr,
Səma dönüb olar şimşək qurşağı.

Sanki dastan imiş olub-keçənlər,
Ömrə dönməlidir hər dastan bir gün.
Biz də o kitabı oxuduq, məgər
Bu gündə, bu axşam ayrılmaq üçün?!

Papaq yelləyirik kədərə, aha,
Ah necə çətindir, ah necə asan...
Mən öz inadımdan dönmərəm daha,
Sən də səhvlərini təkrarlamazsan.

Bu gələn yolların zirvəsi ağ qar,
Amma hər qar altda çiçəklər solmur.
Bəzən...əfsanəyə inanmaq olar,
Bəzən...həqiqətə inanmaq olmur..