Oğlan: Sən mənimsən bilirsən?
Qız: Aha, axı mən yalnız sənin sevgilinəm, qəlbim də sevgim də sənə məxsusdur axı.
Oğlan: Yox bunlara görə yox . Sən mənimsən, çünki mənim gözümlə heç kim sənə baxa bilməz, mənim səndə gördüklərimi başqa heç kəs görə bilməz, mənim gördüyüm sən ancaq mənimdir! Buna görə Sən ancaq mənimsən.
Qız: Axı niyə hər kəs həqiqətən sevmir? Axı hər kəsin qəlbi var, bu saxta duyğular nəyə lazım.
Oğlan: Yox, hər kəs qəlbi olduğu zənn edir amma bilmirki, daşıdığı bir ət parçasından başqa bir şey deyil... Belə insanlar həqiqətən sevə bilmir.
Qız: Məndən soruşdular ki, Sevgi nədir təsvir et.
Mənsə dedim: O bir hissdir, mücərrəddir təsvir edilə bilməz axı.
Dedi təsəvvür et o zaman.
Mənsə yalnız Səni təsəvvür edə bildim ...
Qız: Mənə niyə Ürəyim deyirsən axı yaxşı pis bütün duyğuların ordadır.
Oğlan: Elə buna görə sənə Ürəyim deyirəm, öz saflığınla, məsumluğunla qəlbimdəki bütün pislikləri yox edəsən deyə.
Qız: Bəzən sıxılıram çətinliklərlə üzləşəndə, dalaşanda, küsəndə çıxıb getmək istəyirəm, her şeyi səni də tərk etmək istəyirəm.
Oğlan: Bəs niyə hələ burdasan? Niyə tərk etmirsən?
Qız: Sınadım amma alınmadı , neyniyim ruhumu tərk edə bilmirəm...
Qız: Mənim varlığım sənə nə bəxş edir?
Oğlan: Elə səni.
Qız: Elə bu? Bu qədər sadə bir cavab.
Oğlan: Cavabımın sadəliyi mənim Səndə nələri gördüyümdən aslıdır ...