Hacı dayı nəvəsi ilə heyvanxanaya gedir. Meymun, zürafə, tovuzquşu ilə əylənir. Elə ki, şir, bəbir, canavar, timsah saxlanan qəfəslərin qarşısına çatırlar, uşaq mısmırığını sallayır. Hacı dayı ona dondurma, şirini alır, amma nəvəsinin qaş-qabağı açılmır ki, açılmır. Kişi dözməyib soruşur.
-Saa azar-zad dəyitdi?
-Yo, baba, habırda ilişib qalmaxdan qorxuram. Yolu tanımıram, öyümüzə nə təhər gedicəm?
-Baban ölmüyütdü, aparicihdi.
-Öyün pulları yeşirindin, nənəm diyirdi: kişimi şirə-zada rast sal, aparıb yisin, habı pullarla biz ağ günə çıxaq. Hayındı səni o şir yisə, mən evə necə gedicəm?