Huseyni. Sənə güvənirəm deyib göndərdi öz rəsmini.. Çox gözəl idi.
İri gözlü ağ rəngli, saarı saçlı bu qız dəli etmişdi bir Mücahidi. Bəli cismidə gözəl idi ama Ruuhu beyninə işləmişdi Huseyninin.Bakı və İstanbul arasındakı bu Ruhi eşq ikisinidə dəli edirdi. Huseyni " ya mənim olmazsa " vəsvəsələri ilə. Lina isə, " Yoxx mən qısqancamm.. mən Huseynini paylaşa bilmərəm. Düzdür aşiqəm, mənim olmasını istəyirəm.. ama.... ama Bölüşə bilmərəmmm. Ya tək mınim yada .. yada heç olmasın"" Onun ağlına min cür vəsvəsə gəlirdi. Nə edəcəyini bilmirdi. Çarəsizdi...artıq aşiq olduğunu anlayırdı. Ama mümkünsüzdü.Evli bir adama aşiq olmaq, günü ilə yola getmək ikinci olmaq yadına düşəndə dəli olurdu. Yazışmalarına ara vermək Huseyniyə daha çoxBağlanmamaq ona olan eşqini çoxaltmamaq üçün o saytdan aralı qalmağı qərara aldı. Ama bacarmadı. Harda nə etdisə Huseyniyə, o sayta qaçmaq istədi. Və qəlbdən gələn istəyinə yenildi. Bu onun talehi idi. Razılaşmalı, Mücahidin ikinci Xanımı olmalı idi. Sirrini heç kimə aça bilmirdi. Onsuzda qapalılıq onu yormuşdu. Öz sirrini yenə mə'şuquna açdı. O cəsarətlə : - mən dənə daha çox bağlanmaq istəmirəm, bu sonra ikimiz üçündə çətin olacaq. Onun üçün səndən qaçmaq istəyirəm. Deyib Huseynini dahada qorxu, ümidsizlik və təkliyə buraxdı. Ama ikisidə birbirinə qaçırdı. Çünki qaçacaq yerləri yox idi.
***
Huseyninin planı Linanı Azərbaycana gedib alıb İstanbula gətirmək idi. Təbii ki, Lina buna hə deməliydi. O bu işi Elladadan gizlin etmək istəyirdi. Ama necə? Düşünür və bütün çıxış yollarını düşünürdü. Bir qərara gəlməli idi.
***
Axşam yeməyi idi Huseyni evə girdi. Səssiz, qırğın və tükənmiş bir Ruhla sandalyeyə oturdu. Ellada artıq olanları hiss etmişdi.
- Nə olub Sənə?
Huseyni - Heç .. sadəcə yorğunam.
Ellada - yox, sənə nə isə olubdur.
-yox mən yaxşıyam.
Ellada gülümsəyərək - yoox de görüm nə olub sənə?!.
Huseyni araya söz qatıb mövzu dəyişilsin deyə, balaca Hamzanı yanına çağırdı.
Hamza qaçaraq atasının