Bu hekayə mənim unutmağa çalışdığım ancaq unuda bilmədiyim bir sevgi hekayəsidir..Tam real öz həyatımın hekayəsidir..
Mən artıq bir gənc qız idim..18 yaşım var idi..Uzaq qohumlardan C..adında bir oğlanla tanışlığımız ilk toyda başlamışdı..Həmin gün həyatımda necə bir dəyişiklik olacağını əsla belə düşünmürdüm..İlk onu görəndə ürəyimə bir atəş düşdüyünü hiss etdim..İlk dəfə idi ki ürəyim belə həyacanla döyünürdü..İlahi..həmin günün bitməsini heç istəmirdim..O da mənə necə sevgi dolu baxdığını baxışlarından anlayırdım..
Mən artıq Tələbə adını qazanmışdım..və beləcə bizim aramızdakı məsafələr uzaqlaşdı..yalnız telefonla əlaqə saxlayırdıq..danışırdıq..O mənə çox ümidlər verirdi..Mən də anlamışdım ki artıq bizim qarşımızda heç bir maneə yoxdu..Amma
Demə heç də hər şey mən düşündüyüm kimi olmadı..Günlərin bir günü evimizə bir dəvətnamə gəldi..və həmin gün mənim bəlkə də ən çox həyata nifrət etdiyim gün oldu..C..və S.nin toyuna sizi dəvət edirik..O an heç vaxt yaddaşımdan çıxmır..Mən günlərlə yemək yemirdim..özümə qapanıb ağlayırdım..Amma nə faydaa..Artıq çox gec idi..Onlu dünyada onsuz olmuşdum..Taleyimlə barışmalı oldum..Və bir daha sevməyəcəyimə and içdim..
Və sevmədiyim biri ilə ailə qurdum..
İndi yenə də onu unuda bilmirəm..bu hekayədən 15 il keçməsinə baxmayaraq...

İndi ona qarşı ürəyimdə həmişə bir hiss var.
Bilmirəm bu sevgidir,yoxsa nifrət....................