acıq verir. Sonra əllərinə və qızaran yanaqlarına öpüş qondurur, xırıltılı və məst olmuş səsiylə yenidən yoldaşının könlünü alır"Mənim balacam nə yaman əsəbi olub..Sən mənim zarafatlarımı yox eşq etiraflarımı ciddiyə al məncə "
Ayan utandığından və sözlərin təsirindən nə edəcəyini bilmir.Çıxış yolunu söhbəti dəyişməkdə axtarır."Bəlkə çıxarasan qolumdakı zibili? Heykələ döndü qolum"
Anar"Axaxaxa. Səbrsiz balacam, dayan görüm..Bu arada etiraflarımdan qaçdığını bilmirəm sanma amma qaçışın yoxdu"
Ayan"Mən heç hara qaçmıram"
Anar istehza dolu baxışlarla onu süzərək qolundakı termometri əlinə alaraq astadan yellədir. 38 dərəcə qızdırması var idi Ayanın.
Ayan"Nə oldu? çoxdu? "
Anar"Biraz var əzizim..Dayan sənə dərman verəcəm, anam mən xəstə olandan bundan içirirdi çox xeyirlidi"
Ayan"Bu qədər qayğıma qalacağını bilmirdim çox sağol"
Anar"Ayan hələ də gözümdə olan qiymətini görməmisən yəni? Kaş ki,sabah oyananda bu etdiklərini unutmamış olasan"
Ayan"Çətin unudam..Mənim yuxum gəlir"
Anar"Dayan madmazel"
Onu yenidən qucağına alaraq pillələri qalxır. Ayan taqəti olmadığından buna etiraz etmir. Anar onu otağına gətirərək yatağa uzadır. Üstünü örtərək aşağı enib su və dərmanla yenidən yanına qayıdır. Yorğanı aralayıb Ayanın yanına uzanır.
Ayan"S-Sən neyləyirsən?"
Anar"Heç etiraz etmə xanım qız. Səni qızdırmalï vəziyyətdə tək qoya bilmərəm"
Onun ağzını açmasına macal vermədən sinəsinə sıxaraq qollarıyla möhkəm sarır..

Ayan xəyallardan ayılıb yenidən Anarın yatışını izləyir.Bir an özünə hakim ola bilməyib onu öpmək istəsədə özünü ələ alır .Anarın üzünə düşən saç telləri onun yaraşıqlılığını daha da artırırdı.Qəfildən onun üz-gözünü turşudub oyanmaq istədiyini gördükdə ağlına gələn fikirlə qolları arasından çıxıb çarpayının kənarında dayanır.Anar gözlərini ovxalayıb ətrafa baxınır ,başını sağa çevirdikdə ona hirslə baxan Ayanı gördükdə içindən"qorxduğum başıma gəldi "deyə keçirir.Ayan onun nəyi təxmin etdiyini bilib gülməmək üçün özünü zorla tutur. Yenidən ciddi