mümkün
deyildir ki, sən hansı möcüzə nəticəsində xilas olmağa müvəffəq olursan. Dərrakəli,
yaxud bəsirətli uşaqlar məni suya, elə bir səbəb olmadan da atmaqda tərslik
edirlər, bəlkə də onlar məni artıq faydasız hesab edirlər, axı onlar nə Sizin
məktublarınızı, nə də mənim cavablarımı oxumayıblar.
Axırıncı məktubumdakı “xeyirxah niyyətlər və arzular” sizi qorxutmasın. O
vaxtlar, əksər hallarda olduğu kimi, yuxusuz gecələr dövrü keçirirdim, bu məktubu
yazanda, əsasən, Sizinlə bağlı fikirlərlə məşğul idim, qurtaranda isə hər iki
tərəfindən gicgahlarım elə ağrıdı ki, bunları yazmağımın səbəbini başa
düşmürdüm, əlavə olaraq, danışmaq istədiklərim formasız bir qaya parçası kimi
mənə mane olurdu. Həmin söhbət balkondakı yelləncəyin yanında Sizə deyilməli
idi, ona görə də mən indi yalnız hissiyyatıma əsaslanıram, çünki indi başqa heç nə
bacarmıram.
Sizdə indi Volfun göndərəcəyi kiçik hekayələr məcmuəsi olan “Kənd həkimi”
kitabçasından başqa, dərc etdiklərimin hamısı vardır. Hər ehtimala qarşı, bir həftə
bundan əvvəl bu haqda ondan xahiş etmişdim. Nəşriyyatda elə bir şey yoxdur,
nəyinsə çıxa biləcəyini xatırlaya bilmirəm. Siz bu kitablarla və tərcümələrlə nə
etsəniz, eləyə bilərsiniz, təəssüf ki, onları Sizə bəslədiyim əsl etibara uyğun şəkildə
əllərinizə təqdim edə bilmədiyim üçün mənə lazım olan qədər qiymətli deyildirlər.
Əvəzində isə, çox şadam ki, “Ocaqçı”ya etdiyiniz bəzi qeydləriniz barədəki
xahişinizə görə, həqiqətən kiçicik qurban verə bilərəm; bu elə bir cəhənnəm əzabı
barədəki xəbərdarlıqdır ki, ən pis hal mənim öz həyatıma yenidən, idrak gözü ilə
baxmaq zərurəti yox, bəzi hərəkətlərimi o vaxtlar xeyirxah hesab etməyimdir.
Heç bir şeyi nəzərə almayaraq deməliyəm ki, yazmaq hər halda yaxşı və
xeyirlidir, mən iki saat əvvəl balkonda, yelləncəyin yanında Sizin məktubunuzu
aldığım vaxtdan indi yaxşıyam. Orada uzanmışdım, bir addım məndən uzaqda
hansısa bir böcək arxası üstə yerə düşdü, o cidd-cəhdlə çalışırdı ki, ayaqları
üstündə dursun,