, amma bacarmırdı, məmnuniyyətlə ona kömək edərdim, axı bu
asandan da asandır: bir addım atırsan və ona yüngülcə toxunursan. Bax bu həqiqi
kömək olardı, amma başım Sizin məktubu oxumağa qarışdı, dura bilmədim, bir
kərtənkələ yenidən diqqətimi ətraf aləmə yönəltdi. Kərtənkələnin yolu məhz
böcəyin yanından idi, böcək isə artıq tamamilə sakitləşmişdi, öz-özümə dedim ki,
deməli, bu, təbii ölümlə mübarizə aparmaq barədə nadir rast gələn tamaşa idi;
kərtənkələ böcəyin üstündən keçəndə təsadüfən onu çevirdi, o isə, düzdür, bir
neçə dəqiqə tərpənmədi, sonra, heç nə olmamış kimi, divarla yuxarı qaçmağa
başladı. Bu, hansısa bir formada məni gümrahlaşdırdı, qalxdım, süd içdim və Sizə
yazdım.
Sizin Frans K.
Sabah sizə öz qeydlərinizi göndərəcəyəm, yeri gəlmişkən, onlar bir az çox və
əksəriyyətində səhifələr yoxdur, tərcümələrin dəqiqliyi məni dönə-dönə
təəccübləndirir, mənə uyğun olmasa da öyünürəm ki, izahatların möhkəm və
qətiliyi üçün yol verilən bəzi boş şeylərdən başqa heç bir xəta yoxdur. Ancaq
bilmirəm, çexlər Sizin alman dilinə belə sadiqliyiniz barədə məzəmmət
edəcəklərmi, çünki siz məni tərcümə edərkən çox mərhəmət göstərmisiniz (təkcə
hekayələrin yox, həm də mənim xətrimə); mənim çex dili barədəki hissiyyatım
tamamilə təmin olunub, amma fövqəladə surətdə mən öncədən qənaətə
gəlmişəm; kimsə Sizə bu haqda tənə vurarsa, mənim təşəkkürümlə onu
tarazlaşdırmağa çalışın.
Əziz Milena xanım (bu müraciətim artıq məni bezdirib, amma etibarsız
dünyamızda bu, xəstələrin yapışa biləcəyi tutacaqlardan biridir və əgər tutacaqdan
yapışmaq bezdirirsə, bu, hər halda, sağalmağınız barədə yaxşı əlamət deyildir),
mən heç vaxt alman xalqının içərisində yaşamamışam, alman dili mənim üçün
anamla doğmalaşıb10 və ona görə mənim üçün təbiidir, amma çex dili də mənim
üçün əzizdir, ona görə də məktubunuz duman pərdəsini qaldırır, Sizi aydın
görürəm, – qamətinizi, cəld və qətiyyətli əllərinizi görürəm, bu, təxminən, elə
görüş kimidir – düzdür, mən gözlərimi qaldırıb