ikincisi də, hər dəfə təşəkkür almağım üçün belə edəcəyəm.
Bax, görürsənmi, sənə qələm lazımdır, niyə axı Vyanada vaxtdan daha yaxşı
istifadə etmədik? Niyə, məsələn, biz dəftərxana mağazasından uzaqlaşıb getmədik,
ora elə gözəl idi və biz bir-birimizə elə yaxın idik ki...
Sən hələ də bu axmaq zarafatları şkafa oxumamısanmı? Sadəcə, sənin
otağında olan hər şeyi dəlicəsinə sevirəm.
***
Bəs həkim?
Sən filatelistlə tez-tezmi görüşürsən? Sual göründüyü qədər də xoşagəlməz
deyildir. Nə vaxt ki, pis yatırsan, onda səbəbini anlamadığın suallar verirsən. Elə
hey soruşmaq istəyirsən, çünki yatmamaq suallar yaradır; əgər cavab olarsa, elə
yuxu da olardı.
***
Amma ağlı başında olmamaq haqqındakı izahatların, ümumiyyətlə, çox xoşagəlməz
zarafatdır. Ən nəhayət, sən pasport aldınmı?
***
Çərşənbə
Cümə günü yazdığın məktubun gəldi; əgər cümə axşamı yazmamısansa, onda hər
şey yaxşıdır; təki heç biri itməsin.
***
Haqqımda yazdıqlarının hamısı dəhşətli dərəcədə ağıllı yazılardır, qoy hər şey belə
də qalsın. Yalnız yazdığın bircə şey haqqında açıqlama vermək istəyirəm: mənim
bədbəxtliyim ondadır ki, bütün insanları – hamısından da öncə mənim üçün
qiymətli olan insanları – yaxşı hesab edirəm, özü də ağlım və ürəyimlə belə hesab
edirəm (indicə birisi içəri girdi və qorxdu — boşluğa yönəlmiş üzümdə yazdığım bu
qənaətim ifadə olunmuşdu), amma bədənim inanmaq istəmir ki, lazım olan vaxtda
onlar, həqiqətən, yaxşı olacaqlar, o qorxudan sıxılır, sınaq vaxtını gözləmək əvəzinə
(bu mənada, həqiqətən də, dünya xilas olardı), yavaşca divara tərəf sürünür.
***
Yenidən məktubları cırmağa başladım, elə dünən axşam birini cırdım. Sən çox
bədbəxtsən və bu mənim üzümdəndir (əlbəttə ki, başqa səbəblər də vardır – biri o
birisinə təsir edir), bu barədə açıq danışa bilərsən. Bu dərhal alınmayacaqdır, bunu
başa düşürəm. ***
Dünən həkimdə idim. Gözlədiyimin əksinə olaraq, nə o, nə də tərəzi yaxşılaşdığımı
göstərmədi – düzdür, heç pisləşmə də olmayıb. Amma o hesab edir ki,