a “fırıldaqçı”, ya da
“pəncərədən tullanan”lardır, amma sən, sadəcə, Milenasan və ləyaqətlisən. Bu
məni sevindirdi, ona görə də sənin şərəfini yox, onun şərəfini qorumaq üçün bu
barədə sənə yazdım. Öz aramızdır, əgər dəqiqliyi gözləsək, digər istisnalar da var
idi: həmin vaxtları onun gələcək qayınatası, nişanlısı, qaynı, nişanlısının əvvəlki əri – bütün bunlar əsl “mötəbər” adamlar idi.
Sənin bugünkü məktubun çox qəmlidir, ən əsası isə onlarda ağrı elə
gizlənmişdir ki, mən özümü tamamilə kənar adam kimi görürəm. Əgər otaqdan
çıxmaq lazım gəlirsə, pilləkənlə aşağı-yuxarı qaçıram və yenidən orada — olaraq
stolun üstündəki “Mən də şənbə günü Qmyundda olacağam” yazılmış teleqramını
görmək istəyirəm. Amma hələlik heç nə yoxdur.
Bazar
Teleqram. Bəli, ən yaxşısı odur ki, biz görüşək. Yoxsa biz işləri qaydasına salana
qədər nə qədər vaxt keçəcəyi məlum deyildir. Münasibətlərimiz niyə belə oldu?
Sən məgər bir addım irəliləyiş görürsənmi? Və sən də bütün bunlara görə, əlbəttə,
əzab çəkirsən. Mən çoxdan bütün bunlara son qoya bilərdim, perspektivi çox aydın
görürəm, amma qorxaqlıq güclənib. Məgər açıq şəkildə mənə aid olmayan, mənə
ünvanlanmamış məktuba (mən başa düşdüm!) cavab verərkən yalan demirdimmi?
Ümid edirəm ki, bu mənada “yalan” cavablardan biri səni Qmyunda gəlməyə vadar
edəcəkdir.123
Qəlbimdə, bu məktubda göründüyü kimi, kədər yoxdur, sadəcə, indi başqa bir
şey demək mümkün deyildir. Elə sakitlikdir ki, bu sakitlikdə bircə söz deməyə
cəsarət etmirsən. Eybi yoxdur, bazar günü biz beş-altı saat bir yerdə olacağıq,
danışmaq üçün az vaxt olsa da, susmaq üçün, əldən tutmaq üçün, gözlərə baxmaq
üçün kifayətdir.
Bazar ertəsi
Cədvələ əsasən, işlər mən düşündüyümdən də yaxşı olacaqdır, ümidvaram ki,
cədvəl düzdür, indi bizdə vəziyyət aşağıdakı kimi ola bilər.
1-ci imkan daha pisdir:
Şənbə günü saat 14.12-də, günortaüstü mən buradan çıxıram, gecə 11.10-da
Vyanaya gəlirəm, yeddi saatımız olduğuna görə, bazar günü səhər saat 7-də
qayıdıram.