r səthi
təşəkkür edirsən, amma mən buna elə şadam ki, təsəvvür elə, sənə hələ bir
legioner markası da göndərirəm. İndi mən nağıl danışmaq istəmirəm. Başım vağzal
kimidir, qatarlar gəlir və gedir, gömrük baxışı, baş sərhəd müfəttişi caynağında
mənim vizama baxır, ancaq bu dəfə orda hər şey qaydasındadır, budur, o deyir:
“Bəli, bəli, hər şey qaydasındadır, vağzaldan çıxış bax o tərəfdədir”.
“Cənab baş müfəttiş, sizdən xahiş edirəm ki, lütfən qapını mənim üçün açın,
mən özüm heç cür bacarmıram. Bəlkə də, Milena küçədə gözlədiyi üçün heydən
düşüb zəifləmişəm?” “Ooo, buyurun, – o deyir, – sizi tanımamışdım”. Və qapı
taybatay açılır...
Çərşənbə axşamı
Sənin ad gününə çox da yaxşı hazırlaşmadım, adi vaxtlardan da pis yatdım, başım
istidir, gözlərim iltihablaşmış, gicgahlarım dağılır, üstəlik də öskürürəm. Yəqin ki,
kiçik bir sözü belə, öskürmədən deyə bilmərəm. Xoşbəxtlikdən, arzulamalı bir şey
yoxdur, yalnız təşəkkür etmək lazımdır ki, bu dünyada varsan, mən isə lap
əvvəldən (görürsənmi, dünyanı mən də pis tanıyıram, amma səndən fərqli olaraq
bunu etiraf edirəm) bunu təsəvvür etmirdim. Və bu dünyada mövcud olduğuna
görə sənə minnətdaram (bu minnətdarlıqdırmı?), minnətdarlıq əlaməti kimi, eynilə
vağzaldakıtək səni öpürəm, orası da yadımdadır ki, o vaxt bu hərəkətim sənin
xoşuna gəlməmişdi (mən bu gün, nədənsə, yaman dikbaşam).
Son vaxtlar mənim üçün belə pis olmamışdı, bəzən hətta lap yaxşı da olmuşdu,
amma mənim əsas təntənəli günüm bir həftə əvvəl oldu. Mən zəif halda üzgüçülük
məktəbinin hovuzu ətrafında bitib-tükənməyən gəzinti həyata keçirirdim, axşam
düşürdü, artıq camaat azalırdı, amma hələ də kifayət qədər idi. Birdən mənimlə
tanış olmayan üzgüçülük üzrə ikinci təlimatçı yaxınlaşaraq soruşdu: “Chtel byste si
zayezdit?”124 İş onda idi ki, burada Sofiya adalarından gəlmiş bir cənab var idi və
o, Yəhudi adasına üzüb getmək istəyirdi. Məncə, o, hansısa böyük tikinti podratçısı
idi; Yəhudi adasında nəhəng tikinti işləri gedirdi. Əlbəttə,