n içərisinə yerləşmədi. Çox məmnun idim, çünki vağzalın qabağında üç nəfər
yaxşı geyinmiş qız durmuşdu (birisi çəpgöz idi). Bu çox arıq qızlar yükdaşıyan idilər.
Başa düşdüm ki, sənin bu məşğuliyyətində, ola bilsin ki, qeyri-adi heç nə yoxdur.
Hər halda, çox şad oldum ki, sən artıq burada deyilsən, amma digər tərəfdən,
sənin burada olmadığına çox kədərləndim. Təskinlik üçün sərnişinlərdən kiminsə
itirdiyi kiçik bir portfel tapdım, ətrafdakıların təəccübü altında bu portfeldən xeyli
pal-paltar çıxarmağa başladım.
“Tip”in xüsusilə ikinci hissəsi çox əladır: sərt, acıqlı, antisemit və qəşəng. Mən,
ümumiyyətlə, indiyə qədər publisistikanın bu qədər incə şey olduğunu bilmirdim.
Sən oxucularla elə sakit, elə maraqlı, elə etibarlı danışırsan ki, ətrafdakı hər şeyi
unudaraq yalnız oxucu haqqında düşünürsən, sonunda isə birdən oxucudan
soruşursan: “Mən yaxşımı yazdım? Bəli? Yaxşıdır? Onda bu məni çox fərəhləndirir,
amma təşəkkür üçün məni öpməyinə icazə vermirəm”. Sonra isə, doğrudan da, hər
şey sona çatır, artıq sən yoxsan.
Sən bilirsənmi ki, mənə konfirmasiya üçün hədiyyə etmişlər (yəhudilərin də öz
konfirmasiyaları vardır126)? Mən 83-cü ildə doğulmuşam, sən anadan olanda da
mənim on üç yaşım var idi. Doğumun on üçüncü ili xüsusi bayramdır, mən güclə
əzbərlədiyim mətni sinaqoqda oxumalı, sonra isə evdə də kiçik bir nitq
söyləməliyəm (bunu da əzbərləmişdim). Mən onda çoxlu hədiyyələr almışdım. İndi
isə mən bunu belə təsəvvür edirəm: mən elə də razı qalmamışdım, hansısa bir
hədiyyəm çatışmırdı, onu göylərdən istədim, o isə bunu on avqusta qədər uzatdı.
***
Əlbəttə ki, incəliklərinə qədər bilsəm də, sonuncu on məktubu dönə-dönə
oxuyuram. Sən də mənimkiləri oxu, orada qızlar pansionundakı çoxlu suallara
cavab vardır.
***
Atan haqqında Qmyundda danışarıq.
Həmişə qızların qarşısında köməksiz olduğum kimi “Qreta”nın qarşısında da
köməksizəm. O vaxt sənə qarşı, ümumiyyətlə, bir niyyətim var idimi? Xatırlamıram.
Mən sənin əllərindən tutmaq istəyirəm,