, illər boyu gəzişirəm;
müştərilərdən kimsə içəri girəndə, yaxud çölə çıxanda mən açıq qapıdan içəri
boylanıram ki, sənin əvvəlki kimi orada olduğuna əmin olum və yenidən gəzməyə
və gözləməyə başlayıram. Bu, kədərli və yorucu deyildi. Sənin oturduğun
qəhvəxananın önündə gözləməkdə hansı kədər, yaxud yorğunluq ola bilər!
Cümə
Minhauzenin hər şeyi yaxşı bacarması məni sevindirir, o daha mürəkkəb işləri
yerinə yetirməli olurdu. Qızılgüllərə diqqətlə qulluq edəcəklər, eynilə əvvəlkilər
kimi? Bunlar hansı çiçəklərdir? Kimdəndir?
Qmyunda gəlincə isə, sən soruşmamışdan əvvəl mən cavab yazmışdım.
Mümkün olduğu qədər özünü az üz, onda məni də lap az üzərsən. Mən sənin bu
cür aldatmalarını o qədər də nəzərdə tutmamışdım. Amma sənin ərin necə inana
bilər ki, səni bir dəfə görəndən sonra mən sənə məktub yazmıram və görmək
istəmirəm?
Sən yazırsan ki, bəzən məni sınamaq istəyirsən. Bu bir zarafatdır, eləmi? Xahiş
edirəm ki, belə eləmə. Artıq etiraf üçün çoxlu-çoxlu qüvvə sərf olunur, bəs etiraf
etməməyə nə qədər qüvvə lazımdır? Anonsların ürəyincə olduğu məni çox
sevindirir.129 Sən isə ye, ye! Ola bilsin ki, mən indi pul yığmağa başlasam və sən
iyirmi il gözləsən, o vaxt kürklər ucuzlaşsa (çünki Avropa adamsızlaşacaq və
xəzdərili heyvanlar küçələrdə qaçışacaq), ola bilsin ki, o vaxt kürk almağa pul
çatacaqdır.
Sən təsadüfən bilmirsənmi ki, nəhayət, nə vaxt yatacağam: şənbə gününün
gecəsi, yaxud bazar günü?
Sənə məlum olsun ki, bu möhürlü markalar onun ən əziz arzusu idi (onun
çoxlu “əziz” arzuları vardır). “To je krasa, to je krasa!”130 – o inandırır. O burada
nələr görür ki!
İndi isə yeməyə gedirəm, sonra isə xidməti işlə əlaqədar olaraq valyuta
idarəsinə.
Cümə
Heç bilmirəm ki, niyə yazıram, əsəbdəndir, yəqin elə səhər də əsəbdən sənin təcili
məktubuna cavab olaraq göndərdiyim teleqramdakı sözlər namünasib idi. Bu gün
nahardan sonra Şenkerdən hər şeyi öyrənəcəyəm və təcili cavab yazacağam.
***
Məktubda bu şeylər barədə dönə-dönə müzakirə