: burada o, “subay” kişi kimi yazır, sanki “evlənməyə”
hazırlaşır. Amma bu təsadüfi “xəyanət” nə deməkdir – o heç xəyanət də hesab
olunmur, axı onsuz da siz ümumi yolunuzda birgə qalırsınız, yalnız bu yolun
sərhədləri daxilində o azca sola dönüb ki, buna “xəyanət” adı verilir, sənin daim
artan dərin kədərli vaxtlarında da, xoşbəxt anlarında da davam edən bu “xəyanət” – mənim əbədi itaətkarlıq və sədaqətimlə nisbətdə xəyanətdir!
Sənin ərinə qarşı münasibətini gözəl başa düşmüşəm. Sizin ayrılmaz
ittifaqınızın bütün sirri (qaçılmaz, üzüntülü sirri) onun çəkmələri haqqında sənin
qayğılarında dönə-dönə əks olunur. Bu mənə çox əzab verir, amma səbəbini
bilmirəm. Ümumiyyətlə, hər şey çox sadədir: sən onu tərk elə, o ya başqa qadınla
yaşamağa başlayacaq, ya da pansiona yerləşəcək, çəkmələri isə indikindən daha
yaxşı təmizlənəcəkdir. Bu isə həm axmaqlıqdır, həm də axmaqlıq deyildir – bilmirəm ki, bunlara görə niyə əzab çəkirəm. Bəlkə, sən bilirsən?
***
Əgər sən əvvəlcədən pul barədə yazsaydın, ad gününü korlamalı olmayacaqdın.
Mən pulları özümlə götürəcəyəm. Amma ola bilsin ki, biz tamamilə görüşmədik, bu
qarmaqarışıqlıq içərisində belə şey mümkündür.
Və daha bir şey. Sən gecə-gündüzlərini bir yerdə keçirən və bunun onlara
nəsib olmadığı insanlar haqqında yazırsan. Sonuncu vəziyyət mənə daha sərfəli
görünür. Onlar nə isə axmaq bir iş tutublar, yəqin ki, yaxud da, ola bilsin ki, sənin
ədalətli olaraq qeyd etdiyin kimi, bu səhnənin çirkinliyi bir çox cəhətdən onların
yad olmalarına əsaslanır, bu adi çirkinlik, üstəlik də heç vaxt yaşamadıqları
mənzilin çirkinliyidir – onlar qəfildən təkanla qapıları taybatay açıblar. Bəli, bu
pisdir, lakin geri dönməyən bir hal baş verməyib, hər şeyin formal olaraq göylərdə
hazırlandığı kimi bir iş olmayıb, sənin dediyin kimi, yerdə hər şey yalnız “top
oyunudur”, sanki Həvva almanı dərsə də (bəzən mənə elə gəlir ki, bu ilk günahı
mən hamıdan yaxşı başa düşürəm) bunu yalnız Adəmə göstərmək üçün edib, çünki
alma onun