harada soyuq
dəymişdir: Qmyunddamı, yaxud qəhvəxanadan evə gedərkən yolda? Burada isə əsl
yaydır, bazar günü yenə də yalnız Cənubi Bohemaya yağış yağdı, mənim islaq
paltarlarıma baxan hər kəsin, mənim Qmyund tərəfdən gəldiyimi duya
biləcəyindən qürurlanırdım.
Cümə
Yaxından baxdıqda sənin yaşadığın pis şəraiti anlamaq olmur, daha da uzaqdan
boylanmalı olursan, amma onda da bu yenə çətin anlaşılır.
Sən “dırnaqları” səhv başa düşmüsən, əslində, onun özü heç başa düşülən
deyildi. Qmyund haqqında dediklərinin hamısı, sözün geniş mənasında, doğrudur.
Xatırlayıram ki, Praqada sənə xəyanət edib-etmədiyimi soruşdun. Yarıciddi,
yarızarafat, yarılaqeyd soruşdun – sanki tamı üç parçaya bölmüşdün, məhz buna
görə də bu mümkün deyildir. Mənim də sənə yazdığım bir məktubda eynilə bu cür
sual var idi. O mümkündürmü?
Amma bu azdır, mən daha da mümkün olmayan bir şey etmişəm. Mən sənə
dedim ki, yox, mən sənə sadiqəm. Necə olur ki, insanlar belə danışırlar? Və həmin
gün biz bir-birimizlə yad adamlar kimi danışdıq və bir-birimizə qulaq asdıq.
Dünən axşamüstü Yarmila yanıma gəlmişdi (bilmirəm ki, o mənim indiki
ünvanımı haradan tapıb), mən evdə olmadığım üçün o sənin üçün yazdığı məktubu
və bu məktubu göndərmək barədə karandaşla yazdığı xahişini qoyub qayıdıb, sənin
şəhər kənarındakı ünvanını o bilirmiş, amma hesab edir ki, bu cür daha etibarlıdır.
Bazar ertəsi
Budur, çox gözləmək lazım gəlmədi, Zalsburqdan iki məktub aldım, təki Gilgendə
hava yaxşı olsun, amma hər halda, payızdır artıq. Mən həm yaxşıyam, həm də
pisəm, baxır hansı tərəfdən yanaşırsan, ümid edirəm ki, payızda hələ bir müddət
yaxşı olacağam. Qmyund haqqında isə, nə cür olursa-olsun, mütləq biz yazışacağıq,
yaxud da danışacağıq – bu, pis ovqatımın bir hissəsidir; Yarmilanın məktubunu
əlavə edirəm. Ona pnevmatik poçtla cavab verdim: əlbəttə ki, məktublarını böyük
məmnuniyyətlə sənə göndərirəm, amma onlarda təcili şeylər olmamalıdır, axı mən
sənin ünvanını bir həftədən sonra alacağıma ümid