ariyasını oxuyan qəhrəmana
gülmək, həqiqət olsa da, ədalətsizlikdir. Biz uzanaraq illərlə oxuyuruq.
Bir də “Güzgü adamı”150 nı oxudum. Nə qədər tükənməz həyat enerjisidir!
Yalnız bir yerində yüngülcə qüsur vardır, əvəzində isə hər yerdə bolluq və bərəkət
vardır, hətta xəstəlik də bərəkətlidir. Kitabı bir gecəyə acgözlüklə içdim.
***
Səni “indi” orada incidən nədir? Əvvəllər elə düşünürdüm ki, bunun qarşısında
gücsüzəm, amma özümün yalnız indi gücsüz olduğumu bildim. Sən də belə tez-tez
ağrıyırsan.
***
İndicə direktorun yanında idim. İş ondadır ki, keçən həftə Ottla iradəmin əleyhinə
olaraq onun yanına getmişdi, ştatda olan həkim məni müayinə etmişdi və yenə də,
iradəmin əksinə olaraq, məni məzuniyyətə göndərirlər.
***
Milena, bağışla, yəqin ki, bu cür qısa yazmağım axırıncı dəfə olacaqdır, əvvəlcədən
otaq sifarişinə görə həyəcanlanmışdım (aydın olmuşdu ki, sifariş baş tutmayıb). Nə
olursa-olsun Qrimmenştayna gedəcəyəm, amma xırda-para şeylər hələlik mənə
mane olur, güclü adamlar belə şeylərin öhdəsindən asanlıqla gələr (belə adam heç
Qrimmenştayna getməzdi!), mən isə bacarmıram. Bundan əlavə, sanatoriyanın
bildirişinə əsasən müvəqqəti yaşamaq üçün yerli hökumətdən icazə almalıyam, bu
icazəni, yəqin ki, zəmanət təqdim etdikdən sonra verəcəklər, amma onu hələ də
almamışam.
Nahardan sonrakı vaxtımı küçədə keçirirəm, indi buranı yudofobiya,
yəni “Yəhudi düşmənliyi”151 həyəcanları bürüyüb. Özüm kiminsə
yəhudiləri “prasive plemeno”152 adlandırdığını eşitdim. İnsan hiss edəndə ki, ona
bu ölkədə nifrət edirlər, onda onun buradan çıxıb getməsini necə başa düşməmək
olar? (Bunun üçün sionizmə, yaxud xalq birliyi hisslərinə ehtiyac yoxdur). İnsanın
dözüb ölkədə qalmasını qəhrəmanlıq hesab edirlər, amma bu, tarakan
qəhrəmanlığıdır, çünki onları da heç bir vəchlə vanna otağından yox etmək
mümkün deyildir.
İndicə pəncərədən gördüm ki, atlı polislər, süngü taxmış jandarmlar bağırışan
kütləni qovur – burada, yuxarıda, pəncərə önündə isə, daimilik