yerləri çıxmaq şərti ilə). Və
artıq dediyim kimi, onun nəzərləri çox itidir.
Yeri gəlmişkən, Erenştayn az qalır ki, şişmanlaşsın, hər halda, o çox yekəlibdir
(buna baxmayaraq, o gözəldir, bunu inkar etmək olmaz!) və arıqlar haqqında yalnız
onu bilir ki, onlar arıqdırlar. Əksər hallarda bu tamamilə kifayətdir, məsələn,
mənim üçün.
***
Jurnallar yubanıb, yeri gələndə bunun səbəbini sənə deyəcəyəm, amma hər halda,
onlar gələcəkdir.
***
Yox, Milena, hər ikimizin güman elədiyi vəziyyət Vyanada yoxdur, biz heç o vaxt da
bu imkana malik deyildik, əllərimlə yuxarıdan yapışıb özümü yuxarı dartaraq
barmaqlıqlar arasından baxmışdım, sonra yaralanmış əllərim boşalmış və
yıxılmışdım. Əlbəttə ki, bizim üçün hansısa bir imkan mövcuddur, dünya imkanlarla
doludur, amma o hələ mənə məlum deyildir.
Saat qrafikləri barədəki yazılarınla məni çox sevindirdin. Onu coğrafi xəritə
kimi öyrənirəm. Onlar, heç olmasa, etibarlı şeylərdir. Amma iki həftədən az
olmayan bir müddətdə gələ bilməyəcəyəm, ola bilsin ki, bir az da gec. Məni hələ
də müəyyən şeylər büroda saxlayır; əvvəllər mənə təcili cavablar yazan sanatoriya
indi vegetarian pəhrizimlə bağlı sorğuma inadlı şəkildə susmaqla cavab verir; elə
özüm də bu səfərə bir elin səfər edəcəyi kimi hazırlaşıram: onların köçməyə ya
qətiyyətləri çatmır, ya bəzilərini buna inandırmaq lazım gəlir, nəticədə isə hamı
gözləyir, amma gedə bilmirlər, çünki uşaqlardan biri ağlayır. Üstəlik, az qala bu
səyahətdən az qalır ki, qorxuya düşüm, çünki (məsələn, dünən, müalicə olduğum
uzun illər ərzində ilk dəfə olaraq, ona iyirmi beş dəqiqə işləmiş artıq yataqda idim,
ona iyirmi beş dəqiqə işləmişdən ta təxminən on birə qədər fasiləsiz olaraq
öskürdüm, sonra yatdım, saat on ikidə sağ böyrüm üstə çevrildim və yenidən saat
birə qədər öskürdüm) mehmanxanada heç kəsin buna dözməyəcəyindən
çəkinirəm. Keçən il vaqonun yataq yerində, heç bir çətinlik olmadan getmişdim,
amma indi bunu heç cür təsəvvür edə bilmirəm.
***
Bu heç də belə