a çox pis hərəkət elədim, bu, şübhəsiz ki, belədir, amma yəqin
ki, bu, qorxudan mənə göründüyü qədər də pis deyildi. Əvvəla, mən xahişçi kimi
getməmişdim, həm də ki sənin adından getməmişdim. Səni yaxşı tanıyan bir adam
kimi getmişdim, o adam Vyanadakı vəziyyətə bir az bələddir və səndən iki kədərli
məktub alıb.
Mən vidalaşmıram. Bu, vida deyildir, elə bir ağırlıq qüvvəsidir ki, məni
tamamilə aşağıya dartmaq üçün zəruri fürsəti gözləyir. Amma o bunu bacararmı –
axı sən yaşayırsan.
Əziz Milena xanım,164 arxa cəbhə və onunla əlaqədar şeyləri qorumaq
barədəki söhbətlərə lüzum yoxdur, heç hərbi vəziyyətlərdə də vətənə xəyanət
barədə çox danışılmır. Bunlar elə şeylərdir ki, onları sonadək anlamaq olmur, olsa- olsa, sənin “camaata” nisbətən artıq münasibətdə olduğun şeyləri yalnız təxmin
edə bilərsən. Sən hadisələrə təsir edirsən, çünki xalqsız heç bir müharibə aparmaq
olmaz, buradan səs və qərarları kənarlaşdırırsan, bütün bu şeylərin müzakirəyə
ehtiyacı olduğundan, o müəyyən qaydada – instansiya iyerarxiyası ilə həll olunur.
Əgər sən, əslində, bir dəfə öz sözlərinlə hadisələrə təsir edirsənsə, bunun ziyandan
başqa heç bir təsiri olmur, çünki belə sözlər qeyri-kompetent, cilovsuz (saxlanması
qeyri-mümkündür!) olurlar, onlar sanki yuxudakı kimi söylənilir, dünya casuslarla
doludur, onlar gizlicə qulaq asırlar. Bu məsələdə, yaxşısı budur ki, sakit xarakter
nümayiş etdirəsən, təxribatlara qarşı tam ləyaqət və etinasızlıq göstərəsən. Burada
təxribatlar hər şeydə ola bilər, hətta kanal qırağında oturduğunuz otluqda da (yeri
gəlmişkən, yanan sobanın yanındakı yataqda, isidici termoforla, iki adyal və
yorğanın altında olmağıma baxmayaraq, soyuqladığım indiki vaxtda bu tamamilə
məsuliyyətsizlikdir). Nəticədə isə, insanın xarici görünüşünə əsasən ətrafa təsir edə
bilməsi barədə qənaət hasil olur və burada da mənim, əgər belə demək olarsa,
dəhşətli gəzintilər zamanı sizinlə müqayisədə öz xəstəliyimin ucbatından dəqiq
məğlubiyyətim görünür.
Xəstəliyimdən